7 λεπτά ανάγνωσης

Επτά σφραγίδες, σάλπιγγες και φιάλες: μία χρονογραμμή ή τρεις;


Βάλτε τις επτά σφραγίδες, σάλπιγγες και φιάλες σε μία γραμμή και εμφανίζεται ένα κρυφό ερώτημα: είναι αυτά είκοσι ένα διαδοχικά γεγονότα ή αλληλεπικαλυπτόμενα οράματα; Μια αυστηρή χρονογραμμή τοποθετεί πρώτα τις σφραγίδες, έπειτα τις σάλπιγγες και τέλος τις φιάλες. Ανακεφαλαίωση σημαίνει ότι μεταγενέστερα οράματα επιστρέφουν σε μέρος του ίδιου εδάφους από άλλη οπτική. Μια τρίτη προσέγγιση συνδυάζει τα δύο: οι κύκλοι αλληλεπικαλύπτονται, αλλά κάθε πέρασμα προωθεί ή εντείνει την ιστορία.

Η Αποκάλυψη δεν κατονομάζει κανένα από αυτά τα πλαίσια. Οι μεταβάσεις της υποστηρίζουν την πρόοδο, ενώ τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα πληγών και οι σκηνές του τέλους του αιώνα υποστηρίζουν την επικάλυψη. Ένας χρήσιμος πίνακας πρέπει, επομένως, να δείχνει και τα δύο επιχειρήματα. Πρέπει επίσης να διορθώνει μια κοινή υπερβολή: μόνο η έβδομη φιάλη ανακοινώνει κυριολεκτικά «Έγινε». Οι άλλες σειρές φτάνουν σε κορυφαίες σκηνές με διαφορετικά λόγια.

Οι επτά σφραγίδες, σάλπιγγες και φιάλες με μια ματιά

Οι σφραγίδες αρχίζουν όταν το Αρνίο ανοίγει το βιβλίο στην Αποκάλυψη 6. Οι πρώτες τέσσερις απελευθερώνουν τους αναβάτες που εξετάζονται χωριστά στους τέσσερις ιππείς της Αποκάλυψης. Η πέμπτη αποκαλύπτει σφαγμένους μάρτυρες, η έκτη φέρνει κοσμική αναστάτωση και το κεφάλαιο 7 σταματά για τους σφραγισμένους δούλους και το αναρίθμητο πλήθος. Η έβδομη σφραγίδα ανοίγει στο 8:1 με σιωπή στον ουρανό.

Οι επτά σάλπιγγες αρχίζουν αμέσως μετά. Τα πρώτα τέσσερα χτυπήματά τους επηρεάζουν τη γη, τη θάλασσα, το γλυκό νερό και τα ουράνια φώτα. Η πέμπτη και η έκτη πραγματοποιούν τα πρώτα δύο «ουαί»· το τρίτο ανακοινώνεται λίγο πριν από την έβδομη σάλπιγγα. Τα κεφάλαια 10:1–11:14 διακόπτουν το σάλπισμα, και κατόπιν η έβδομη σάλπιγγα ανακοινώνει ότι η βασιλεία του κόσμου έγινε βασιλεία του Θεού και του Μεσσία του.

Οι φιάλες εισάγονται στα κεφάλαια 15–16 ως ολοκλήρωση της οργής του Θεού. Χτυπούν τη γη, τη θάλασσα, το γλυκό νερό, τον ήλιο, τον θρόνο του θηρίου, τον Ευφράτη και τον αέρα. Στην έβδομη, μια φωνή από τον θρόνο λέει «Έγινε», και ακολουθούν σεισμός, πτώση της Βαβυλώνας και χαλάζι.

ΕρώτημαΑυστηρή ακολουθίαΑνακεφαλαίωση ή σπείρα
Βασικό σχήμαΣφραγίδες → σάλπιγγες → φιάλεςΤρεις αλληλεπικαλυπτόμενες διαδρομές προς το τέλος
Ισχυρότερη ένδειξηΗ έβδομη σφραγίδα εισάγει τους σαλπιγκτέςΟι σάλπιγγες και οι φιάλες επισκέπτονται ξανά τα ίδια πεδία της δημιουργίας
Τελικές σκηνέςΔιαδοχικά στάδια μίας μελλοντικής κρίσηςΕπαναλαμβανόμενες οπτικές της τελικής κρίσης
ΕντατικοποίησηΤα γεγονότα χειροτερεύουν καθώς προχωρά ο χρόνοςΚάθε επανάληψη γίνεται λιγότερο περιορισμένη

Γιατί μια αυστηρή ακολουθία παραμένει εύλογη

Το βιβλίο χρησιμοποιεί συχνά αφηγηματική διαδοχή. Αφού ανοιχτεί η έβδομη σφραγίδα, ο Ιωάννης βλέπει επτά αγγέλους να λαμβάνουν σάλπιγγες. Μετά τα οράματα των σαλπίγγων, το κεφάλαιο 15 εισάγει επτά τελευταίες πληγές. Λέξεις όπως «μετά από αυτά» σηματοδοτούν νέα οράματα, και οι φιάλες ονομάζονται ρητά οι τελευταίες πληγές.

Ο περιορισμός φαίνεται επίσης να μειώνεται. Αρκετές κρίσεις των σαλπίγγων περιορίζονται στο ένα τρίτο, ενώ οι φιάλες φέρνουν σαρωτικές συνέπειες: κάθε ζωντανό πλάσμα στη θάλασσα πεθαίνει στη δεύτερη φιάλη, για παράδειγμα. Σε μια διαδοχική ανάγνωση, οι προειδοποιητικές κρίσεις δίνουν τη θέση τους στις τελικές. Η έκτη φιάλη συγκεντρώνει βασιλιάδες για τη σύγκρουση που συνδέεται με τον Αρμαγεδδώνα, και η έβδομη φτάνει στην κατάρρευση της Βαβυλώνας.

Υπάρχουν παραλλαγές μέσα σε αυτή την οικογένεια. Μερικοί ερμηνευτές θεωρούν τις σφραγίδες συνθήκες που καλύπτουν μακρά περίοδο και τοποθετούν μόνο τις μεταγενέστερες σάλπιγγες και φιάλες κοντά στο τέλος. Άλλοι συμπιέζουν και τις είκοσι μία σκηνές σε μια μελλοντική θλίψη. Το «διαδοχική», λοιπόν, περιγράφει αρχιτεκτονική, όχι ένα συμφωνημένο ημερολόγιο.

Η κύρια δυσκολία της είναι η επανάληψη. Περισσότερα από ένα οράματα φαίνεται να φτάνουν στην τελική κρίση, και ορισμένα επαναλαμβανόμενα γνωρίσματα ταιριάζουν ευκολότερα ως παράλληλα πορτρέτα παρά ως άσχετες καταστροφές.

Γιατί η ανακεφαλαίωση εξηγεί τα επαναλαμβανόμενα τέλη

Ανακεφαλαίωση είναι η επανάληψη αλληλεπικαλυπτόμενων γεγονότων με αλλαγμένη έμφαση. Πολλοί ερμηνευτές τη βλέπουν όταν η έκτη σφραγίδα περιγράφει τον ουρανό να υποχωρεί, τα βουνά να μετακινούνται και την ανθρωπότητα να αντιμετωπίζει την ημέρα της οργής. Αυτό ακούγεται σαν τελικό σημείο, αλλά απομένουν πολλά κεφάλαια. Η έβδομη σάλπιγγα φέρνει επίσης τη διακήρυξη της βασιλείας, την κρίση των νεκρών, την ανταμοιβή των δούλων του Θεού και την καταστροφή εκείνων που καταστρέφουν. Η έβδομη φιάλη φέρνει πάλι μεγάλο σεισμό και πτώση πόλεων.

Οι σκηνές δεν είναι πανομοιότυπες, επομένως μια άκαμπτη τριπλή επανάληψη είναι υπερβολικά τακτοποιημένη. Η σιωπή της έβδομης σφραγίδας μπορεί επίσης να λειτουργεί ως πύλη προς τις σάλπιγγες. Ένα σπειροειδές μοντέλο διατηρεί και τις δύο παρατηρήσεις: η Αποκάλυψη κάνει κύκλους μέσα από σύγκρουση και κρίση, ενώ κινείται προς πληρέστερη αποκάλυψη.

Αυτή η προσέγγιση ταιριάζει επίσης στη μέθοδο του Ιωάννη αλλού. Μπορεί να ακούσει μία περιγραφή και να δει μια άλλη εικόνα που την ερμηνεύει, όπως συμβαίνει με τον Λέοντα και το σφαγμένο Αρνίο στην Αποκάλυψη 5. Η σειρά των οραμάτων δεν χρειάζεται να ισούται με τη σειρά των γεγονότων. Οι ευρύτερες επιλογές χαρτογραφούνται στο πώς να διαβάζετε την Αποκάλυψη· καμία σχολή δεν κατέχει κάθε δομική ένδειξη.

Οι σάλπιγγες και οι φιάλες μοιράζονται ένα μοτίβο διαμορφωμένο από την Έξοδο

Η ισχυρότερη υπόθεση για επικάλυψη είναι η αντιστοίχιση των στόχων των σαλπίγγων και των φιαλών. Και οι δύο αρχίζουν από τη γη, έπειτα κινούνται στη θάλασσα, στους ποταμούς και τις πηγές και στον ήλιο. Οι πέμπτες σκηνές τους περιλαμβάνουν σκοτάδι και βασανισμό, αν και μόνο η φιάλη στοχεύει τον θρόνο του θηρίου. Και οι δύο έκτες σκηνές κατονομάζουν τον Ευφράτη και προετοιμάζουν πόλεμο. Και οι δύο έβδομες περιλαμβάνουν φωνές από τον ουράνιο ναό και θύελλα από αστραπές, σεισμό και χαλάζι.

Η Έξοδος βρίσκεται πίσω από μεγάλο μέρος των εικόνων. Νερό σαν αίμα, σκοτάδι, πληγές, χαλάζι και επιτιθέμενοι σαν ακρίδες θυμίζουν τις πληγές με τις οποίες ο Θεός έκρινε έναν καταπιεστή και ελευθέρωσε έναν λαό. Η Αποκάλυψη δεν αντιγράφει απλώς την Έξοδο ούτε απαιτεί κάθε εικόνα να είναι σύγχρονη τεχνολογία. Παρουσιάζει το αυτοκρατορικό κακό ως νέα Αίγυπτο και τη θεϊκή σωτηρία ως νέα έξοδο.

Οι διαφορές έχουν τόση σημασία όσο και οι αντιστοιχίες. Οι σάλπιγγες επηρεάζουν επανειλημμένα το ένα τρίτο· οι φιάλες παρουσιάζονται ως τελικές και πιο περιεκτικές. Επομένως, η παράλληλη σειρά μπορεί να υποστηρίζει ανακεφαλαίωση με κλιμάκωση και όχι ακριβή επανάληψη.

Κάθε σειρά καθυστερεί διαφορετικά το έβδομο στοιχείο της

Η Αποκάλυψη δημιουργεί επανειλημμένα αγωνία ανάμεσα στο έκτο και έβδομο στοιχείο. Μετά την έκτη σφραγίδα, το κεφάλαιο 7 δείχνει 144,000 σφραγισμένους από τις φυλές του Ισραήλ και ένα πλήθος ενώπιον του θρόνου. Η παύση απαντά στο τρομακτικό ερώτημα στο τέλος του κεφαλαίου 6: ποιος μπορεί να σταθεί;

Ανάμεσα στην έκτη και την έβδομη σάλπιγγα, ο Ιωάννης συναντά τον ισχυρό άγγελο, τρώει το μικρό βιβλίο, μετρά το αγιαστήριο και βλέπει τους δύο μάρτυρες. Η αφήγηση συνεχίζεται μόνο στο 11:14–15. Η ταυτότητα και η αποστολή αυτών των μορφών εξετάζονται στους δύο μάρτυρες της Αποκάλυψης.

Οι φιάλες δεν περιέχουν ανάλογη παρεμβολή μήκους κεφαλαίου. Ανάμεσα στην έκτη και την έβδομη φιάλη, η Αποκάλυψη 16:15 εισάγει τη σύντομη προειδοποίηση του Ιησού να μείνει κανείς άγρυπνος και ντυμένος. Το να ονομάσουμε και τις τρεις παύσεις πανομοιότυπες κρύβει αυτή τη σημαντική ασυμμετρία. Ωστόσο, κάθε καθυστέρηση στρέφει την προσοχή από το θέαμα στην πιστή ετοιμότητα πριν φτάσει το τελευταίο στοιχείο.

Διαβάστε την αρχιτεκτονική πριν σχεδιάσετε τις ημερομηνίες

Μια αυστηρή ακολουθία εξηγεί καλύτερα τις επιφανειακές μεταβάσεις και την αυξανόμενη σοβαρότητα. Η ανακεφαλαίωση εξηγεί καλύτερα γιατί αρκετοί κύκλοι επισκέπτονται ξανά τα ίδια πεδία και ακούγονται σαν άφιξη της κρίσης. Η σπείρα συνδυάζει αυτές τις δυνάμεις, αλλά δεν πρέπει να γίνει δικαιολογία για την αυθαίρετη αναδιάταξη οποιουδήποτε εδαφίου.

Αρχίστε από τις λογοτεχνικές παρατηρήσεις στις οποίες μπορούν να συμφωνήσουν και τα δύο στρατόπεδα: τρεις επτάδες, διαμορφωμένοι στόχοι, παύσεις, κλιμάκωση και επαναλαμβανόμενες κορυφώσεις. Έπειτα δοκιμάστε μια προτεινόμενη χρονογραμμή σε ολόκληρο το βιβλίο, αντί να υποθέσετε εξαρχής τον διάγραμμα στον τοίχο. Η δομή της Αποκάλυψης κατευθύνει προς τη λατρεία και την υπομονή και όχι προς την πρόβλεψη. Το Day 4 χαρτογραφεί επαναλαμβανόμενους καθορισμένους καιρούς, όχι προφητικές ακολουθίες, και η εφαρμογή δεν χαρτογραφεί τίποτε από όσα περιγράφονται εδώ.

Συχνές ερωτήσεις

Συμβαίνουν οι σφραγίδες, οι σάλπιγγες και οι φιάλες η μία μετά την άλλη;

Μπορεί, επειδή η Αποκάλυψη αφηγείται τις σάλπιγγες μετά την έβδομη σφραγίδα και εισάγει τις φιάλες ως τελευταίες πληγές. Ωστόσο, αρκετοί κύκλοι επισκέπτονται ξανά παρόμοιους στόχους και φαίνεται να πλησιάζουν την τελική κρίση. Γι’ αυτό ορισμένοι αναγνώστες βλέπουν αυστηρή ακολουθία, άλλοι ανακεφαλαίωση και άλλοι μια αλληλεπικαλυπτόμενη σπείρα που εξακολουθεί να προοδεύει. Το κείμενο προσφέρει στοιχεία για περισσότερες από μία αρχιτεκτονικές.

Τι είναι η ανακεφαλαίωση και γιατί την υποστηρίζουν πολλοί μελετητές;

Ανακεφαλαίωση σημαίνει ότι ένα μεταγενέστερο όραμα επαναλαμβάνει μέρος της ίδιας περιόδου από άλλη οπτική. Οι αναγνώστες την υποστηρίζουν επειδή η έκτη σφραγίδα, η έβδομη σάλπιγγα και η έβδομη φιάλη χρησιμοποιούν όλες κορυφαίες εικόνες κρίσης, ενώ οι σάλπιγγες και οι φιάλες πλήττουν παρόμοια πεδία με παρόμοια σειρά. Εξηγεί την επανάληψη χωρίς να ισχυρίζεται ότι κάθε αντιστοιχισμένη σκηνή είναι ακριβώς το ίδιο γεγονός.

Γιατί οι πληγές των σαλπίγγων και των φιαλών περιγράφουν τόσο παρόμοια πράγματα;

Και οι δύο σειρές αντλούν σε μεγάλο βαθμό από τις πληγές της Εξόδου και κινούνται μέσα από γη, θάλασσα, γλυκό νερό, ήλιο, σκοτάδι, Ευφράτη και μια τελική σκηνή γεμάτη θύελλα. Το κοινό μοτίβο μπορεί να σημαίνει επικάλυψη. Μπορεί επίσης να δείχνει κλιμάκωση: οι σάλπιγγες συχνά βλάπτουν το ένα τρίτο, ενώ οι φιάλες είναι τελικές και εκτενέστερες. Η ομοιότητα είναι πραγματική, αλλά δεν λύνει από μόνη της ολόκληρη τη χρονολογία.

Ποιες είναι οι παρεμβολές ανάμεσα στο έκτο και το έβδομο στοιχείο κάθε σειράς;

Η Αποκάλυψη 7 βρίσκεται ανάμεσα στην έκτη και την έβδομη σφραγίδα, ενώ το 10:1–11:14 χωρίζει την έκτη από την έβδομη σάλπιγγα. Ανάμεσα στην έκτη και την έβδομη φιάλη υπάρχει μόνο η σύντομη προειδοποίηση για εγρήγορση στο 16:15, όχι πλήρης αφηγηματική παρεμβολή. Αυτές οι παύσεις καθυστερούν το κλείσιμο και στρέφουν την προσοχή στην ταυτότητα, τη μαρτυρία και την ετοιμότητα του λαού του Θεού.

Πηγές:

  1. Αποκάλυψη 6–16
  2. Yale Bible Study, οι επτά σάλπιγγες
  3. New Testament Studies, ανακεφαλαίωση και χρονολογική πρόοδος
  4. Oxford Bibliographies, Αποκάλυψη
  5. New Testament Studies, Αποκάλυψη 11:1–13 και το πλαίσιό της

Προσθέστε το Day 4 ως προτιμώμενη πηγή στο Google