Αντιφάσκει η Γένεση 2 με τη Γένεση 1;
Διαβάστε τη Γένεση συνεχόμενα και η κάμερα φαίνεται να μετακινείται. Το κεφάλαιο 1 εποπτεύει ουρανό, θάλασσα, ξηρά, πλάσματα και ανθρωπότητα μέσα σε μια επταήμερη δομή. Το κεφάλαιο 2 στενεύει την εικόνα στο χώμα, έναν κήπο, έναν άνδρα, ζώα και μία γυναίκα. Αντιφάσκει η Γένεση 2 με τη Γένεση 1; Τα κεφάλαια διαφέρουν στο πεδίο, στη σειρά παρουσίασης, στο ύφος και στο θεϊκό όνομα, όμως κάθε διαφορά δεν αποτελεί αντίφαση.
Οι συμπληρωματικές αναγνώσεις αντιμετωπίζουν τη Γένεση 2 ως κοντινή θέα της έκτης ημέρας. Οι πηγοκριτικές αναγνώσεις βλέπουν διακριτές παραδόσεις δημιουργίας που τοποθετήθηκαν μαζί από έναν επιμελητή. Και οι δύο πρέπει να εξηγήσουν πραγματικές λεπτομέρειες. Οι εβραϊκοί όροι για τα φυτά περιορίζουν μία σύγκρουση, ενώ το ρήμα στο 2:19 επιτρέπει συζήτηση αντί να προσφέρει οδό διαφυγής.
Αντιφάσκει η Γένεση 2 με τη Γένεση 1; Τοποθετήστε τους ισχυρισμούς δίπλα δίπλα
Η Γένεση 1 εποπτεύει τον οργανωμένο κόσμο. Η Γένεση 2:4b–25 επικεντρώνεται στο ανθρώπινο ζεύγος και στη γη που εργάζεται.
| Χαρακτηριστικό | Γένεση 1:1–2:4a | Γένεση 2:4b–25 | Κύριο ερώτημα |
|---|---|---|---|
| Σειρά παρουσίασης | Βλάστηση, ζώα, έπειτα άνδρας και γυναίκα | Άνδρας, κήπος, ζώα που φέρνονται σε αυτόν, έπειτα γυναίκα | Θεματική αναδιήγηση ή άλλη ακολουθία; |
| Πεδίο | Ουρανοί, γη, θάλασσες και είδη ζωντανών όντων | Γη, Εδέμ, ποταμοί, εργασία, συντροφικότητα | Σκοπεύει η στενή σκηνή να δώσει καθολική χρονολόγηση; |
| Ύφος | Εντολές, αριθμημένες ημέρες, αξιολογήσεις, επωδοί | Χώμα που πλάθεται, κήπος που φυτεύεται, διάλογος, σχέσεις | Ξεχωριστή πηγή ή αλλαγή εστίασης; |
| Θεϊκό όνομα | Elohim, «Θεός» | YHWH Elohim, συνήθως «ΚΥΡΙΟΣ ο Θεός» | Είναι η αλλαγή ένδειξη πηγής, λογοτεχνικός σκοπός ή και τα δύο; |
Στις ημέρες της δημιουργίας κατά σειρά, τα φυτά εμφανίζονται την τρίτη ημέρα και κατόπιν τα ζώα και η ανθρωπότητα την έκτη. Η Γένεση 2 αρχίζει χωρίς ορισμένα φυτά του αγρού, πλάθει τον άνδρα, περιγράφει τον κήπο και αναζητεί το ταίρι του. Μια αντίφαση απαιτεί ασύμβατους ισχυρισμούς για τα ίδια πράγματα με την ίδια έννοια. Οι ερμηνευτές διαφωνούν αν πληρούται αυτή η προϋπόθεση.
Τα φυτά που λείπουν στη Γένεση 2 αποτελούν στενότερη κατηγορία
Η βροχή και ο καλλιεργητής είναι τα στοιχεία στη Γένεση 2:5. Το εδάφιο κατονομάζει siach hassadeh, θάμνο ή βάτο του αγρού, και esev hassadeh, φυτό του αγρού. Δεν λέει ότι δεν υπήρχε καθόλου βλάστηση.
Πολλοί ερμηνευτές κατανοούν επομένως θάμνους του αγρού, καλλιεργούμενα φυτά ή μεταγενέστερη γεωργική βλάστηση. Οι όροι δεν χρειάζεται να καλύπτουν κάθε σποροφόρο φυτό στη Γένεση 1:11–12. Ο Θεός κατόπιν φυτεύει έναν κήπο και κάνει να φυτρώσουν εκεί δέντρα που δίνουν τροφή. Ένας τοπικός κήπος μπορεί να εγκατασταθεί αφού υπάρχει βλάστηση αλλού.
Αυτό μειώνει το πρόβλημα της σειράς των φυτών, όμως οι λεξιλογικές κατηγορίες επικαλύπτονται. Οι μελετητές διαφωνούν αν η σκηνή περιγράφει ακαρπία, γεωργία ή γη που περιμένει καλλιέργεια. Τα εβραϊκά επιτρέπουν μια στενότερη ανάγνωση· δεν λύνουν κάθε ερώτημα.
Ο άνδρας πλάθεται από το χώμα και τοποθετείται στον κήπο «για να τον καλλιεργεί και να τον φυλάσσει». Τα φυτά εμφανίζονται μαζί με βροχή, τροφή, εντολή και κλήση. Η καλλιεργούμενη γη γίνεται το σκηνικό της υπακοής.
Η Γένεση 2:19 δεν επιβάλλει το «είχε πλάσει»
Το ερώτημα των ζώων εξαρτάται από ένα ρήμα. Πολλές μεταφράσεις λένε ότι ο Θεός «έπλασε» κάθε ζώο και το έφερε στον άνδρα, κάνοντας την πράξη να ακούγεται μεταγενέστερη από τον άνδρα. Άλλες χρησιμοποιούν «είχε πλάσει», τοποθετώντας την πλάση νωρίτερα και την παρουσίαση εδώ.
Η εβραϊκή μορφή ανήκει σε μια συνηθισμένη αφηγηματική ακολουθία που εισάγεται με waw. Τα συμφραζόμενα μπορούν να στηρίξουν αγγλικό υπερσυντέλικο χωρίς ξεχωριστό εβραϊκό υπερσυντέλικο. Το «είχε πλάσει» είναι επομένως δυνατό ως εναρμονιστική επιλογή με βάση τα συμφραζόμενα, αλλά η γραμματική δεν το απαιτεί. Πολλές μεταφράσεις διατηρούν απλό παρελθόν.
Ο ισχυρισμός ότι «τα εβραϊκά σημαίνουν κυριολεκτικά είχε πλάσει» υπερβάλλει. Οι συμπληρωματικοί αναγνώστες μπορούν να πουν ότι η Γένεση 2 ανακαλεί τον κόσμο των ζώων πριν εστιάσει στην παρουσίασή του για ονοματοδοσία. Οι πηγοκριτικοί αναγνώστες δέχονται την απλή ακολουθία ως ένδειξη της ιδιαίτερης σειράς της δεύτερης ιστορίας.
Το αφηγηματικό νόημα είναι σαφέστερο από τον χρόνο του ρήματος: κανένα ζώο δεν είναι το αντίστοιχο ταίρι του άνδρα. Η ονοματοδοσία αποκαλύπτει τη μοναξιά και η πλάση της γυναίκας απαντά σε αυτή.
Τα θεϊκά ονόματα και τα ύφη στηρίζουν περισσότερες από μία αφηγήσεις
Η Γένεση 1 ονομάζει τον Δημιουργό Elohim. Από τη Γένεση 2:4b και εξής, η αφήγηση χρησιμοποιεί τακτικά το σύνθετο YHWH Elohim, «ΚΥΡΙΟΣ ο Θεός». Αλλάζουν επίσης το λεξιλόγιο, η δομή, η σκιαγράφηση και η σειρά. Η σύγχρονη κριτική των πηγών αντιμετωπίζει συνήθως τη Γένεση 1 ως Ιερατικό υλικό και τη Γένεση 2 ως ξεχωριστή μη Ιερατική παράδοση, που σε παλαιότερα μοντέλα συχνά ονομαζόταν Γιαχβιστική, την οποία ένας συντάκτης διατήρησε δίπλα στην πρώτη.
Πρόκειται για σοβαρή επιστημονική εξήγηση, όχι αναγκαστικά για προσπάθεια απαξίωσης της Γραφής. Ένας αναγνώστης της τελικής μορφής μπορεί να δεχτεί συνθετικά στρώματα και παράλληλα να ρωτήσει τι επικοινωνεί η τοποθέτησή τους. Ένας αναγνώστης ενιαίας συγγραφής μπορεί να δει σκόπιμη μετατόπιση από τον κοσμικό Δημιουργό στον ΚΥΡΙΟ Θεό που σχετίζεται στενά με τους ανθρώπους.
Το σύνθετο όνομα ταυτίζει τον ΚΥΡΙΟ με τον Θεό του κεφαλαίου 1 μέσα στο τελικό κείμενο, όμως αυτό το αποτέλεσμα δεν διαψεύδει την ανάλυση των πηγών. Η σύνθεση και η λογική συμβατότητα είναι σχετικά, αλλά όχι πανομοιότυπα ερωτήματα.
Οι χριστιανοί υποστηρίζουν διάφορες θέσεις για τη μωσαϊκή συγγραφή, τις πηγές και την επιμέλεια. Το Day 4 δεν μετατρέπει μία θεωρία σύνθεσης σε δοκιμασία πίστης. Πρέπει να επιτραπεί στο κείμενο να διατηρήσει τόσο τις ραφές όσο και την ενότητά του.
Μια επικεφαλίδα μπορεί να κάνει το κεφάλαιο 2 κοντινή θέα χωρίς να σβήνει τις διαφορές
Η Γένεση 2:4 αρχίζει: «Αυτές είναι οι γενεές των ουρανών και της γης». Το Toledot εισάγει μεγάλες ενότητες της Γένεσης και συνήθως δείχνει προς τα εμπρός. Εδώ γεφυρώνει τον ολοκληρωμένο κόσμο και την ιστορία που ξεπροβάλλει μέσα του.
Οι επαναλαμβανόμενες επικεφαλίδες «αυτές είναι οι γενεές» στηρίζουν σκόπιμη οργάνωση και μια εστίαση από τον κόσμο στην ανθρώπινη γη. Δεν αποδεικνύουν μία πηγή ούτε λύνουν τη σειρά.
Η ανάγνωση κοντινής θέας λέει ότι η Γένεση 2 διευρύνει την ανθρωπότητα, την εργασία, τη συντροφικότητα και την εντολή. Η Γένεση 1 λέει ότι η ανθρωπότητα δημιουργείται κατ’ εικόνα Θεού· η σημασία της εικόνας του Θεού ανήκει σε εκείνη την αποστολή, όχι στη συζήτηση των πηγών.
Η πηγοκριτική ανάγνωση παρατηρεί ότι η Γένεση 2 δεν αντιγράφει απλώς την έκτη ημέρα. Το σκηνικό, η ακολουθία, το θεϊκό όνομα και η αφηγηματική λογική της παραμένουν διακριτά. Ο τελικός αναγνώστης δεν χρειάζεται να επιλέξει ανάμεσα στο να προσποιείται ότι αυτές οι διαφορές εξαφανίζονται και στο να διακηρύσσει ότι τα κεφάλαια αδυνατούν να μιλήσουν μαζί. Ο συντάκτης ή συγγραφέας έχει τοποθετήσει και τα δύο μπροστά στον αναγνώστη.
Το Scroll of Generations του Day 4 ιχνηλατεί τη βιβλική γραμμή της εφαρμογής από τον Αδάμ, χρησιμοποιώντας μια επιλεγμένη σύμβαση Anno Mundi. Είναι λειτουργία συνδρομής, όχι εργαλείο για τον εντοπισμό πηγών ή την ανακατασκευή της ακολουθίας της δημιουργίας. Μεταγενέστερα ερωτήματα για κενά στις γενεαλογίες της Γένεσης αφορούν τη χρονολόγηση μετά από αυτή τη σκηνή του κήπου.
Συχνές ερωτήσεις
Υπάρχουν δύο ιστορίες δημιουργίας στη Γένεση;
Υπάρχουν δύο διακριτές αφηγήσεις ή σκηνές δημιουργίας: Γένεση 1:1–2:4a και Γένεση 2:4b–25. Οι πηγοκριτικοί συνήθως τις αποδίδουν σε διαφορετικές παραδόσεις· οι συμπληρωματικοί αναγνώστες ονομάζουν τη δεύτερη κοντινή θέα της ανθρωπότητας μέσα στην πρώτη αφήγηση. Η ονομασία τους ως δύο ιστοριών περιγράφει τη λογοτεχνική τους διάκριση, αλλά δεν αποφασίζει από μόνη της αν αντιφάσκουν.
Γιατί η Γένεση 2 φαίνεται να τοποθετεί τον άνθρωπο πριν από τα φυτά και τα ζώα;
Η Γένεση 2 κατονομάζει συγκεκριμένη βλάστηση «του αγρού» που συνδέεται με βροχή και καλλιέργεια, όχι αναγκαστικά κάθε φυτό της Γένεσης 1. Το ρήμα της για τα ζώα μπορεί να μεταφραστεί «έπλασε» ή, με βάση τα συμφραζόμενα, «είχε πλάσει», αν και τα εβραϊκά δεν επιβάλλουν το δεύτερο. Το κεφάλαιο μπορεί να οργανώνει προγενέστερες πράξεις γύρω από την κλήση του άνδρα στον κήπο ή μπορεί να διατηρεί διακριτή αφηγηματική σειρά.
Αποτελεί η αλλαγή του θεϊκού ονόματος ένδειξη δύο πηγών;
Είναι ένα στοιχείο της πηγοκριτικής υπόθεσης, ιδίως όταν συνδυάζεται με διαφορετικό ύφος, πεδίο και ακολουθία. Η Γένεση 1 χρησιμοποιεί Elohim· η Γένεση 2 χρησιμοποιεί YHWH Elohim. Οι ερμηνευτές της τελικής μορφής βλέπουν επίσης λογοτεχνικό σκοπό: το σύνθετο όνομα ταυτίζει τον ΚΥΡΙΟ της διαθήκης με τον κοσμικό Δημιουργό. Η αλλαγή του ονόματος στηρίζει τη συζήτηση, αλλά δεν μπορεί μόνη της να λύσει τη σύνθεση.
Μπορούν και τα δύο κεφάλαια να περιγράφουν τα ίδια γεγονότα;
Ναι, αν η Γένεση 1 δίνει την πανοραμική ακολουθία και η Γένεση 2 επανέρχεται στην ανθρωπότητα, τη γη, την εργασία και τον γάμο χωρίς να παρέχει άλλη πλήρη χρονολόγηση. Αυτή η συμπληρωματική ανάγνωση μπορεί να εξηγήσει μεγάλο μέρος της διαφοράς, αν και η Γένεση 2:19 παραμένει αντικείμενο συζήτησης. Οι πηγοκριτικοί αναγνώστες βλέπουν αντίθετα ξεχωριστές παραδόσεις, τις οποίες το τελικό κείμενο καλεί τους αναγνώστες να ακούσουν μαζί.
Πηγές:
- Γένεση 1:1–2:25
- σημειώσεις της NET Bible στη Γένεση 2:4
- σημειώσεις της NET Bible στη Γένεση 2:5
- σημειώσεις της NET Bible στη Γένεση 2:19
- St Andrews Encyclopaedia of Theology, «Creation in the Old Testament»
- TheTorah.com για τις δύο αφηγήσεις ως ενιαίο συνταγμένο σύνολο
Κρατήστε και τις δύο όψεις μέσα στο κάδρο: τον ευρύ κόσμο του κεφαλαίου 1 και το δουλεμένο χώμα του κεφαλαίου 2. Οι διαφορές τους αξίζουν ονόματα, αλλά ένας προσεκτικός αναγνώστης δεν χρειάζεται ούτε να μετατρέψει κάθε ραφή σε αντίφαση ούτε να κρύψει τη ραφή για να διατηρήσει την εμπιστοσύνη πριν επιλέξει πλευρά.