7 λεπτά ανάγνωσης

Πόσο παλιά είναι η Γη σύμφωνα με τη Βίβλο;


Κανένα βιβλικό εδάφιο δεν λέει: «Η Γη είναι 6,000 ετών». Αυτός ο αριθμός είναι αποτέλεσμα, όχι παράθεση. Προκύπτει από τον συνδυασμό γενεαλογικών ηλικιών, βασιλειών και άλλων χρονικών διαστημάτων και κατόπιν από την αγκύρωση του αθροίσματος σε μια ημερομηνία γνωστή από εξωτερική ιστορία.

Πόσο παλιά είναι, λοιπόν, η Γη σύμφωνα με τη Βίβλο; Οι αναγνώστες που θεωρούν κάθε κρίκο αυτού του υπολογισμού διαδοχικό φτάνουν συνήθως σε μια ημερομηνία δημιουργίας αρκετές χιλιάδες χρόνια πριν από τον Χριστό. Άλλοι χριστιανοί πιστεύουν ότι οι γενεαλογίες δεν γράφτηκαν για να χρονολογήσουν τον πλανήτη ή ότι η Γένεση αφήνει τη φυσική ιστορία ανοιχτή στην επιστημονική έρευνα. Η διαφωνία αρχίζει πριν φτάσει κανείς σε αριθμομηχανή.

Πόσο παλιά είναι η Γη σύμφωνα με την ίδια τη διατύπωση της Βίβλου;

Η Γένεση δίνει ηλικίες για τη γραμμή του Αδάμ μέχρι τον Νώε και για τη γραμμή του Νώε μέχρι τον Αβραάμ. Μεταγενέστερα βιβλία παρέχουν χρόνια στην Αίγυπτο, χρόνια στην έρημο, κριτές, βασιλικές βασιλείες, εξορία και αποκατάσταση. Αυτά είναι γνήσια χρονολογικά δεδομένα. Δεν συνοδεύονται από γενικό άθροισμα ή μετατροπή σε ημερομηνίες π.Χ.

Επομένως, ένα άθροισμα απαιτεί αποφάσεις. Το «ο Χ έζησε Ν χρόνια και απέκτησε τον Ψ» προσδιορίζει πάντοτε την επόμενη βιολογική γενιά; Οι επικαλυπτόμενοι κριτές κυβερνούν διαδοχικά ή εν μέρει ταυτόχρονα; Ποιος αριθμός περιγράφει την παραμονή του Ισραήλ στην Αίγυπτο; Ποια χειρόγραφη παράδοση παρέχει τις πατριαρχικές ηλικίες; Πού πρέπει να συνδεθεί η βιβλική ιστορία με ένα ασφαλώς χρονολογημένο γεγονός;

Η συνοδευτική μελέτη για τα κενά στις γενεαλογίες της Γένεσης εξετάζει το πρώτο ερώτημα. Ακόμη και ερμηνευτές που βλέπουν σκόπιμες παραλείψεις διαφωνούν αν οι δηλωμένες ηλικίες πατρότητας σχηματίζουν παρ’ όλα αυτά αδιάσπαστη χρονολογία. Ένας κατάλογος μπορεί να παραλείπει ονόματα ενώ οι αριθμοί του παραμένουν προσθετικοί, αλλά αυτό το συμπέρασμα πρέπει να υποστηριχθεί από τη λογοτεχνική μορφή του καταλόγου.

Πώς έφτασε ο Ussher στο 4004 π.Χ.

Ο James Ussher, αρχιεπίσκοπος του Armagh, δημοσίευσε το πρώτο μέρος των λατινικών Χρονικών του Κόσμου το 1650. Το περίφημο 4004 π.Χ. δεν προέκυψε απλώς προσθέτοντας τις ηλικίες στη Γένεση 5 και 11. Συναρμολόγησε συνεχή ιστορία από την Εβραϊκή Βίβλο, συνέκρινε βασιλικές και αυτοκρατορικές χρονολογίες, επεξεργάστηκε τη διαιρεμένη μοναρχία και την εξορία και συσχέτισε το αποτέλεσμα με την ελληνική και ρωμαϊκή ιστορία.

Ο Ussher τοποθέτησε την αρχή της δημιουργίας στο βράδυ πριν από τις 23 Οκτωβρίου 4004 π.Χ., στο Ιουλιανό ημερολόγιο. Αυτή η εντυπωσιακή ακρίβεια αντανακλά αρκετές κρίσεις για εποχές, ημερολόγια και τη βιβλική εβδομάδα. Είναι η λόγια ανασύνθεση του Ussher, όχι ημερομηνία τυπωμένη στη Γένεση.

Άλλοι χρονογράφοι που χρησιμοποίησαν τη Γραφή έφτασαν σε άλλα αθροίσματα. Οι διαφορές δεν προέκυπταν πάντοτε από απροσεξία. Μπορούσαν να ακολουθούν διαφορετικό βιβλικό κείμενο, να χρονολογούν διαφορετικά έναν άρχοντα ή να αντιμετωπίζουν αλλιώς ένα αμφισβητούμενο διάστημα. Το «σύμφωνα με τη Βίβλο» είναι, επομένως, υπερβολικά συμπιεσμένο αν κρύβει τις κειμενικές και ιστορικές επιλογές πίσω από την αριθμητική.

Το ποιο έτος είναι στο εβραϊκό ημερολόγιο; εξηγεί μια συγγενική διάκριση. Το παραδοσιακό έτος Anno Mundi είναι παραδεδομένη χρονολογική σύμβαση. Δεν είναι πανομοιότυπο με το σύστημα του Ussher, και κανένα από τα δύο συστήματα δεν είναι εδάφιο της Γραφής.

Τρεις κειμενικές παραδόσεις δεν δίνουν τις ίδιες ηλικίες

Οι περισσότερες προτεσταντικές Παλαιές Διαθήκες βασίζουν τη Γένεση κυρίως στο μεσαιωνικό Μασοριτικό Κείμενο. Η αρχαία ελληνική Μετάφραση των Εβδομήκοντα και η Σαμαρειτική Πεντάτευχος διατηρούν διαφορετικούς αριθμούς σε σημαντικά σημεία της Γένεσης 5 και 11. Συχνά η ηλικία ενός πατριάρχη όταν γεννήθηκε ο κατονομασμένος γιος του διαφέρει κατά έναν αιώνα, ενώ τα υπόλοιπα χρόνια προσαρμόζονται.

Αυτές οι παραλλαγές συσσωρεύονται. Ορισμένοι μάρτυρες των Εβδομήκοντα περιλαμβάνουν επίσης έναν δεύτερο Καϊνάν στη μετακατακλυσμιαία γραμμή. Ένα συχνά χρησιμοποιούμενο σύνολο αριθμών δίνει 2,008 χρόνια από τον Αδάμ μέχρι τον Αβραάμ στο Μασοριτικό Κείμενο και 3,394 στους Εβδομήκοντα, μια διαφορά 1,386 ετών. Το σαμαρειτικό άθροισμα βρίσκεται ανάμεσα στα δύο. Τα ακριβή αθροίσματα διαφέρουν ανάλογα με τους μάρτυρες και το επιλεγμένο τελικό σημείο. Δεν υπάρχει ουδέτερη πράξη «πρόσθεσης της Βίβλου» πριν επιλεγεί κειμενική βάση.

Αυτό είναι γεγονός της κειμενικής ιστορίας, όχι λόγος να απορριφθούν οι γενεαλογίες. Αρχαίες ιουδαϊκές και χριστιανικές κοινότητες δέχτηκαν αυτές τις μορφές ως Γραφή. Οι σύγχρονοι κριτικοί του κειμένου συγκρίνουν τους μάρτυρες αντί να υποθέτουν ότι κάθε αριθμητική διαφορά μπορεί να εναρμονιστεί. Τα στοιχεία δεν μας λένε ότι μία κοινότητα ήταν λιγότερο σοβαρή απέναντι στο κείμενο.

Εξηγούν επίσης γιατί το ερώτημα «Είναι η Γη 6,000 ετών σύμφωνα με τη Βίβλο;» χρειάζεται διευκρίνιση. Μια χρονολογία βασισμένη στο Μασοριτικό μπορεί σήμερα να καταλήξει κοντά σε αυτό το εύρος. Μια χρονολογία βασισμένη στους Εβδομήκοντα δεν καταλήγει εκεί. Και οι δύο είναι προσπάθειες υπολογισμού από παραδεδομένους βιβλικούς αριθμούς.

Αναγνώσεις νεαρής Γης, αρχαίας Γης και χρονολογικής αγνωστικιστικής στάσης

Οι χριστιανοί της νεαρής Γης συνδυάζουν συνήθως μια διαδοχική ανάγνωση των γενεαλογιών με έξι συνηθισμένες ημέρες δημιουργίας. Θεωρούν ότι οι χρονολογικοί κρίκοι προορίζονται να περιορίσουν την ιστορία της Γης, ακόμη και αν επιτρέπουν ένα μικρό εύρος αντί να υπερασπίζονται την ακριβή ημερομηνία του Ussher. Το ισχυρότερο σημείο τους είναι ότι οι βιβλικοί συγγραφείς ενδιαφέρονται φανερά για γενιές, ηλικίες και ακολουθία.

Οι χριστιανοί της αρχαίας Γης διακρίνουν την ηλικία της ανθρωπότητας στη βιβλική γενεαλογία από τη φυσική ηλικία της Γης. Μερικοί διαβάζουν τις ημέρες της Γένεσης ως μακρές εποχές· άλλοι χρησιμοποιούν αναγνώσεις πλαισίου, αναλογίας ή λογοτεχνίας. Ο εστιασμένος οδηγός για τη θεωρία ημέρας-εποχής εξετάζει μία από αυτές τις προτάσεις. Οι αναγνώστες της αρχαίας Γης μπορούν να βεβαιώνουν τη δημιουργία, την πρόνοια και την ανάσταση ενώ δέχονται επιστημονικά στοιχεία για βαθύ χρόνο.

Μια τρίτη προσέγγιση είναι σκόπιμα αγνωστικιστική για το τι μπορεί να καθορίσει η χρονολογία της Γένεσης. Μπορεί να θεωρεί τις έξι ημέρες συνηθισμένες χωρίς να ισχυρίζεται ότι οι γενεαλογίες χρονολογούν κάθε γεωλογικό στρώμα, ή να δέχεται αρχαία Γη χωρίς να επιλέγει ένα μοντέλο της εβδομάδας δημιουργίας. Η ευρύτερη σύγκριση για το αν οι ημέρες της δημιουργίας ήταν κυριολεκτικές ημέρες 24 ωρών κρατά αυτά τα χωριστά ερωτήματα ορατά.

Η σημερινή γεωχρονολογία εκτιμά την ηλικία της Γης σε περίπου 4.54 δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτό το αποτέλεσμα προέρχεται από ραδιομετρικές μετρήσεις αρχαίων γήινων υλικών και μετεωριτών, όχι από την ερμηνεία της Γένεσης. Η αποδοχή του είναι επιστημονική κρίση· η απόρριψή του απαιτεί αντιμετώπιση των μετρήσεων και όχι απλώς επανάληψη του 4004 π.Χ.

Ξεχωρίστε τον υπολογισμό της ηλικίας από τις ημέρες της δημιουργίας με τη σειρά: εκείνος ο οδηγός ακολουθεί όσα τοποθετεί η Γένεση στην εβδομάδα, χωρίς να μετατρέπει τη σειρά σε χρονολογία προέλευσης της Γης.

Τι μπορεί και τι δεν μπορεί να ισχυριστεί μια βιβλική καταμέτρηση ετών

Μια χρονολογία μπορεί να κάνει διαφανείς τις παραδοχές της και να παραμένει χρήσιμη. Μπορεί να παρουσιάζει με συνοχή μία παράδοση, να βοηθά τους αναγνώστες να ακολουθούν την αφήγηση και να δείχνει πώς σχετίζονται τα γεγονότα μέσα σε εκείνο το σύστημα. Δεν πρέπει να μετονομάζει ένα επιλεγμένο άθροισμα σε «αποκαλυμμένη ηλικία της Γης».

Το Day 4 χαρακτηρίζει τα έτη ως Anno Mundi και επιτρέπει στους συνδρομητές να επεκτείνουν τη χρονογραμμή του Calendar πίσω στην αρχή. Αυτή η απεικόνιση ακολουθεί μία χρονολογία βασισμένη στο Μασοριτικό, η οποία επιλέχθηκε για να χαράξει μια συνεχή γραμμή. Η εφαρμογή δεν ισχυρίζεται ότι ο αριθμός του έτους της είναι επιστημονική μέτρηση ή ο μοναδικός πιστός χριστιανικός υπολογισμός.

Αυτό το όριο αφήνει χώρο για καλύτερα ερωτήματα. Ποιος κειμενικός μάρτυρας καταμετράται; Ποια διαστήματα συνάγονται; Αφορά ο ισχυρισμός την εβδομάδα δημιουργίας, την ανθρώπινη καταγωγή, τον φυσικό πλανήτη ή και τα τρία; Μόλις χωριστούν αυτά τα ερωτήματα, η διαφωνία γίνεται ακριβέστερη και λιγότερο προσωπική.

Συχνές ερωτήσεις

Δίνει πράγματι η Βίβλος έναν αριθμό για την ηλικία της Γης;

Κανένα εδάφιο δεν δηλώνει ηλικία για τη Γη. Η Γραφή δίνει γενεαλογικές ηλικίες, βασιλείες και χρονολογημένα διαστήματα, τα οποία ορισμένοι αναγνώστες συνδυάζουν σε μια χρονολογία. Το αποτέλεσμα εξαρτάται από το αν οι κρίκοι είναι διαδοχικοί, πώς αντιμετωπίζονται οι αμφισβητούμενες περίοδοι, ποια κειμενική παράδοση παρέχει τους αριθμούς και πού αγκυρώνεται η βιβλική ακολουθία στην εξωτερική ιστορία.

Από πού προήλθε το 4004 π.Χ.;

Είναι ο υπολογισμός του James Ussher τον δέκατο έβδομο αιώνα. Συνέδεσε βιβλικές γενεαλογίες και ιστορικά διαστήματα με κλασικές και βασιλικές χρονολογίες και κατόπιν έκανε επιπλέον ημερολογιακές κρίσεις. Ο Ussher τοποθέτησε τη δημιουργία το φθινόπωρο του 4004 π.Χ. στο Ιουλιανό ημερολόγιο. Το έργο του ήταν προσεκτικό και επιδραστικό, αλλά το ακριβές έτος και η ημέρα είναι ανακατασκευασμένα συμπεράσματα και όχι λόγια που βρίσκονται στη Γένεση.

Γιατί διαφωνούν το Μασοριτικό κείμενο και η Μετάφραση των Εβδομήκοντα κατά περισσότερο από χίλια χρόνια;

Οι γενεαλογίες της Γένεσης διατηρούν διαφορετικές ηλικίες πατρότητας, οι οποίες συχνά διαφέρουν κατά 100 χρόνια σε μεμονωμένους κρίκους. Αυτές οι αλλαγές συσσωρεύονται, και ορισμένοι μάρτυρες των Εβδομήκοντα περιλαμβάνουν έναν επιπλέον Καϊνάν μετά τον κατακλυσμό. Τα ακριβή αθροίσματα διαφέρουν ανά χειρόγραφο και τελικό σημείο, αλλά οι χρονολογίες που βασίζονται στις δύο κειμενικές οικογένειες μπορούν να απέχουν πολύ περισσότερο από μία χιλιετία.

Μπορεί ένας χριστιανός να δεχτεί 4.5 δισεκατομμύρια χρόνια;

Ναι. Πολλοί χριστιανοί θεωρούν την επιστημονική εκτίμηση των περίπου 4.54 δισεκατομμυρίων ετών συμβατή με τη βιβλική δημιουργία, χρησιμοποιώντας αναγνώσεις αρχαίας Γης, εξελικτικής δημιουργίας, πλαισίου, αναλογίας ή άλλες. Οι χριστιανοί νεαρής Γης διαφωνούν για τα στοιχεία και την ερμηνεία. Η ηλικία της Γης είναι σημαντική, αλλά καμία χριστιανική θέση δεν πρέπει να περιορίζεται σε ετυμηγορία για την πιστότητα ενός ανθρώπου.

Πηγές:

  1. Γένεση 5 και 11 σε παράλληλες μεταφράσεις
  2. James Ussher, Χρονικά του Κόσμου, Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου
  3. David Carr, χρονολογία και κειμενική αναθεώρηση στη Γένεση 1–11, Oxford Academic
  4. Ronald Hendel, The Text of Genesis 1–11, Oxford Academic
  5. Αριθμητική σύγκριση από τον Αδάμ στον Αβραάμ, αποθετήριο Cedarville University
  6. Emanuel Tov για τις βιβλικές κειμενικές παραδόσεις
  7. US Geological Survey, προσδιορισμός της ηλικίας της Γης

Ένας αριθμός μπορεί να φωτίζει μια παράδοση χωρίς να γίνεται δοκιμή του ανήκειν. Η καλή χρονολογία δείχνει τους υπολογισμούς της· η καλή θεολογία θυμάται ότι ο Δημιουργός δεν μεγαλώνει όταν μικραίνουμε τη χρονογραμμή ενός άλλου χριστιανού.

Προσθέστε το Day 4 ως προτιμώμενη πηγή στο Google