Πόσο καιρό έμειναν οι Ισραηλίτες στην Αίγυπτο — 400 ή 430 χρόνια;
Τετρακόσια, 430 και περίπου 215 μπορούν όλα να εμφανίζονται σε απαντήσεις για το πόσο καιρό έμειναν οι Ισραηλίτες στην Αίγυπτο. Δεν είναι τρεις τρόποι καταμέτρησης του ίδιου διαστήματος. Η ανάγνωση της μακράς παραμονής θεωρεί ότι η Έξοδος 12:40 στο Μασοριτικό Εβραϊκό Κείμενο δηλώνει 430 χρόνια στην Αίγυπτο. Η ανάγνωση της σύντομης παραμονής αρχίζει εκείνο το χρονόμετρο των 430 ετών με τον Αβραάμ στη Χαναάν, αφήνοντας περίπου 215 χρόνια ανάμεσα στην άφιξη του Ιακώβ στην Αίγυπτο και την έξοδο. Η Γένεση 15 δίνει χρησμό 400 ετών που συνδέει την ξενιτιά, τη δουλεία και τη θλίψη.
Μία διάκριση αφαιρεί μεγάλο μέρος της σύγχυσης: η διαμονή του Ισραήλ στην Αίγυπτο και η υποδούλωσή του εκεί δεν είχαν το ίδιο μήκος. Η ίδια η Έξοδος τοποθετεί μια εγκατεστημένη, ευνοημένη περίοδο πριν ένας μεταγενέστερος βασιλιάς επιβάλει καταναγκαστική εργασία.
Πόσο καιρό έμειναν οι Ισραηλίτες στην Αίγυπτο; Τέσσερα κείμενα, δύο χρονόμετρα
Το ερώτημα αρχίζει από τέσσερα χωρία και όχι από ένα.
| Χωρίο | Αριθμός | Τι λέει το χωρίο |
|---|---|---|
| Γένεση 15:13 | 400 χρόνια | Οι απόγονοι του Αβραάμ θα είναι ξένοι σε γη που δεν είναι δική τους και θα γνωρίσουν δουλεία και θλίψη. |
| Έξοδος 12:40–41 | 430 χρόνια | Η παραμονή τελειώνει όταν φεύγει ο Ισραήλ, και η γεωγραφική διατύπωση διαφέρει ανάμεσα στους αρχαίους κειμενικούς μάρτυρες. |
| Πράξεις 7:6 | 400 χρόνια | Ο Στέφανος επαναδιηγείται την υπόσχεση της Γένεσης χρησιμοποιώντας τον ίδιο στρογγυλό αριθμό. |
| Γαλάτες 3:17 | 430 χρόνια | Ο Παύλος μετρά από μια υπόσχεση μέχρι τον νόμο, καθιστώντας την αρχική υπόσχεση κεντρική για την ερμηνεία. |
Αυτές οι δηλώσεις δεν χρειάζεται να κάνουν τα 400 και 430 ανταγωνιστικές μετρήσεις. Τα τετρακόσια μπορούν να λειτουργούν ως ο στρογγυλός αριθμός που αναγγέλθηκε στη Γένεση, ενώ τα 430 δίνουν πληρέστερο σύνολο στην Έξοδο. Το δυσκολότερο ερώτημα είναι γεωγραφικό: καλύπτουν τα 430 μόνο την Αίγυπτο ή την πατριαρχική παραμονή στη Χαναάν και την Αίγυπτο μαζί;
Το ερώτημα αυτό ανήκει δίπλα στο χωριστό πρόβλημα του πότε συνέβη η έξοδος. Μια διάρκεια δεν παρέχει από μόνη της ασφαλές έτος σε αιγυπτιακό ή σύγχρονο ημερολόγιο.
Η ανάγνωση των 430 ετών στην Αίγυπτο ακολουθεί την εβραϊκή διατύπωση
Στη μεσαιωνική Μασοριτική μορφή πίσω από τις περισσότερες αγγλικές Παλαιές Διαθήκες, η Έξοδος 12:40 αναφέρει ότι η διαμονή των Ισραηλιτών που έζησαν στην Αίγυπτο ήταν 430 χρόνια. Διαβασμένη στο άμεσο περιβάλλον της, η απλή κατάληξη της μακράς παραμονής είναι, επομένως, 430 χρόνια από τη μετανάστευση του Ιακώβ μέχρι την αναχώρηση υπό τον Μωυσή.
Οι αναγνώστες που ακολουθούν αυτή τη διαδρομή κατανοούν συνήθως τα 400 της Γένεσης 15 ως στρογγυλεμένη πρόβλεψη μέσα σε εκείνο το διάστημα. Μπορούν επίσης να διαβάζουν τις προτάσεις για ξενιτιά, υπηρεσία και πάθηση ως σύνοψη ολόκληρης της εμπειρίας των απογόνων και όχι ως δήλωση ότι κάθε συνθήκη διήρκεσε ακριβώς 400 χρόνια. Οι Πράξεις 7 επαναλαμβάνουν τον αριθμό της Γένεσης χωρίς να εξηγούν τα επιπλέον τριάντα.
Η μακρά ανάγνωση πρέπει ακόμη να αντιμετωπίσει τη Γαλάτες 3:17. Ο Παύλος λέει ότι ο νόμος ήρθε 430 χρόνια μετά από μια διαθήκη που είχε προηγουμένως επικυρώσει ο Θεός. Ορισμένοι ερμηνευτές συνδέουν την αφετηρία του με μια υπόσχεση που επαναλήφθηκε στον Ιακώβ κοντά στη μετακίνηση προς την Αίγυπτο και όχι μόνο με την πρώτη άφιξη του Αβραάμ στη Χαναάν. Άλλοι υποστηρίζουν ότι η διατύπωση του Παύλου δείχνει ακόμη πιο πίσω. Το εδάφιο προσδιορίζει μια θεολογική ακολουθία —υπόσχεση πριν από τον νόμο— αλλά δεν κατονομάζει το γεωγραφικό όριο όπως θα έκανε μια σύγχρονη χρονογραμμή.
Πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει τις γενεαλογίες που φαίνονται σύντομες. Η Έξοδος 6 ακολουθεί τον Λευί στον Καάθ, τον Αμράμ και τον Μωυσή, ενώ η Γένεση 46 τοποθετεί τον Καάθ ανάμεσα σε όσους συνδέονται με τη μετανάστευση. Οι βιβλικές γενεαλογίες μπορούν να είναι επιλεκτικές, επομένως αυτή η γραμμή ασκεί πίεση σε ένα απλό οικογενειακό δέντρο τεσσάρων προσώπων που καλύπτει 430 χρόνια· δεν είναι χρονόμετρο που λύνει την υπόθεση.
Η ανάγνωση των 215 ετών στην Αίγυπτο περιλαμβάνει τη Χαναάν
Η αρχαία ελληνική Μετάφραση των Εβδομήκοντα κάνει ορατό το άλλο χρονόμετρο. Η Έξοδος 12:40 της περιγράφει την παραμονή στην Αίγυπτο και στη Χαναάν ως 430 χρόνια. Η Σαμαρειτική Πεντάτευχος κατονομάζει επίσης και τις δύο χώρες, αν και βάζει τη φράση με διαφορετική σειρά. Ο David Glatt-Gilad παρουσιάζει τις αναγνώσεις και τη γενεαλογική τους πίεση σε μια λόγια σύγκριση. Μπορείτε να συγκρίνετε τις ευρύτερες χρονολογικές επιδράσεις τους στον οδηγό για τη χρονολογία των Εβδομήκοντα και του Μασοριτικού.
Μόλις συμπεριληφθεί η Χαναάν, η αριθμητική της σύντομης παραμονής είναι απλή:
- Ο Αβραάμ ήταν 75 όταν μπήκε στη Χαναάν και 100 όταν γεννήθηκε ο Ισαάκ: 25 χρόνια (Γένεση 12:4 και 21:5).
- Ο Ισαάκ ήταν 60 όταν γεννήθηκε ο Ιακώβ: 60 χρόνια (Γένεση 25:26).
- Ο Ιακώβ ήταν 130 όταν μπήκε στην Αίγυπτο: 130 χρόνια (Γένεση 47:9).
25 + 60 + 130 = 215 χρόνια στη Χαναάν. Αφαιρέστε τα από τα 430 και απομένουν 215 χρόνια για την Αίγυπτο.
Αυτή η ανασύνθεση δίνει επίσης στη Γαλάτες 3:17 φυσική αφετηρία στην αβρααμική υπόσχεση. Η κλασική ραββινική χρονολογία χρησιμοποιεί μια συγγενική αλλά διαφορετική μέτρηση. Αρχίζει τα 400 χρόνια της Γένεσης 15 με τη γέννηση του Ισαάκ, αφήνοντας 190 χρόνια πριν από την Αίγυπτο και παραδοσιακά 210 χρόνια στην Αίγυπτο. Αυτό δεν είναι η διαίρεση των Εβδομήκοντα και της Σαμαρειτικής σε 215 συν 215.
Η σύντομη ανάγνωση διαθέτει πραγματική αρχαία κειμενική στήριξη. Αυτό δεν αποδεικνύει ότι η μακρύτερη διατύπωση στα ελληνικά και σαμαρειτικά κείμενα διατηρεί την αρχαιότερη μορφή. Οι κριτικοί του κειμένου συζητούν πώς αναπτύχθηκαν οι αναγνώσεις, και οι μελετητές δεν ανασυνθέτουν όλοι την ιστορία με τον ίδιο τρόπο. Δηλώστε ποιον μάρτυρα χρησιμοποιείτε. Έπειτα κάντε την αριθμητική.
Τα χρόνια της δουλείας σχηματίζουν μικρότερο, ανώνυμο διάστημα
Η γενιά του Ιωσήφ δεν φτάνει δεμένη με αλυσίδες. Ο Φαραώ δίνει στην οικογένεια του Ιακώβ γη στη Γεσέν, και ο Ιωσήφ συνεχίζει να ασκεί εξουσία. Κατόπιν η Έξοδος 1 συμπιέζει μια μεγάλη μετάβαση. Ο Ιωσήφ, οι αδελφοί του και η γενιά τους πεθαίνουν. Ο πληθυσμός του Ισραήλ αυξάνεται, και ένας νέος βασιλιάς που δεν αναγνωρίζει τον Ιωσήφ μετατρέπει τον φόβο σε καταναγκαστική εργασία.
Αυτή η ακολουθία αποκλείει το «ήταν δούλοι για 430 χρόνια», ακόμη κι αν δεχτείτε 430 χρόνια στην Αίγυπτο. Αποκλείει επίσης τα «215 χρόνια δουλείας» στη σύντομη χρονολογία. Καμία ανασύνθεση δεν λέει πόσα χρόνια πέρασαν προτού αρχίσει η καταπίεση.
Η Γένεση 15:13 μπορεί να ακούγεται σαν η ξενιτιά και η καταπίεση να καταλαμβάνουν ένα ενιαίο διάστημα 400 ετών. Η αφηγηματική εκπλήρωση δείχνει γιατί οι προσεκτικοί αναγνώστες διαχωρίζουν τις προτάσεις. Οι απόγονοι του Αβραάμ είναι ξένοι πριν γίνουν υπόδουλος λαός. Μεταγενέστεροι ιουδαίοι και χριστιανοί ερμηνευτές έχουν οργανώσει τη σύνταξη με διαφορετικούς τρόπους, αλλά η ίδια η ιστορία δεν δίνει ημερομηνία για το πρώτο διάταγμα εργασίας.
Η ίδια αυτοσυγκράτηση ισχύει για την ταυτοποίηση του Φαραώ της εξόδου. Η Έξοδος δεν δίνει τα ονόματα του θρόνου των αρχόντων, και η επιλογή μιας διάρκειας παραμονής δεν μπορεί από μόνη της να γεμίσει αυτή τη σιωπή.
Μια χρονολογία πρέπει να δείχνει τις αρχικές της παραδοχές
Όταν βλέπετε ένα βέβαιο σύνολο, ρωτήστε δύο πράγματα: Ποιο κείμενο της Εξόδου 12:40 ακολουθείται; Ποια υπόσχεση αρχίζει τα 430 χρόνια του Παύλου; Αυτές οι απαντήσεις συνήθως αποκαλύπτουν ολόκληρη την κατασκευή.
Το Day 4 δεν επιλέγει μήκος παραμονής. Το συνδρομητικό Scroll of Generations σάς επιτρέπει να ακολουθήσετε την οικογενειακή γραμμή από τον Ιακώβ προς τον Μωυσή, πράγμα που βοηθά να δείτε γιατί οι κατονομασμένες γενιές μπαίνουν στη συζήτηση. Ένας χωριστός υπολογισμός των ετών από τον Αδάμ έως τον Ιησού πρέπει να δηλώνει την ίδια επιλογή, επειδή η προσθήκη ή αφαίρεση 215 ετών στην Αίγυπτο αλλάζει κάθε μεταγενέστερο σύνολο Anno Mundi.
Αυτό δεν είναι δοκιμή για το αν κάποιος σέβεται τη Γραφή. Οι Μασοριτικές, των Εβδομήκοντα και Σαμαρειτικές αναγνώσεις αποτελούν αρχαία στοιχεία, και προσεκτικοί πιστοί τις σταθμίζουν διαφορετικά. Το ειλικρινές αποτέλεσμα είναι υπό όρους: 430 χρόνια στην Αίγυπτο στη μακρά ανάγνωση, ή περίπου 215 χρόνια στην Αίγυπτο όταν τα 430 περιλαμβάνουν τη Χαναάν.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι 400 χρόνια ή 430;
Η Γένεση 15:13 και οι Πράξεις 7:6 δίνουν 400 χρόνια, ενώ η Έξοδος 12:40–41 και η Γαλάτες 3:17 δίνουν 430. Η συνήθης εναρμόνιση θεωρεί τα 400 στρογγυλό προφητικό αριθμό και τα 430 πληρέστερη μέτρηση. Η κύρια διαφωνία δεν είναι τα επιπλέον τριάντα χρόνια, αλλά πού αρχίζει η περίοδος των 430 ετών.
Αρχίζουν τα 430 με την άφιξη του Ιακώβ ή με την υπόσχεση στον Αβραάμ;
Η ανάγνωση της μακράς παραμονής αρχίζει με την είσοδο της οικογένειας του Ιακώβ στην Αίγυπτο. Η ανάγνωση της σύντομης παραμονής αρχίζει με την άφιξη του Αβραάμ στη Χαναάν και έπειτα διαιρεί το σύνολο σε 215 χρόνια στη Χαναάν και περίπου 215 στην Αίγυπτο. Η Γαλάτες 3:17 υποστηρίζει πλαίσιο από την υπόσχεση μέχρι τον νόμο, αλλά οι ερμηνευτές διαφωνούν ποια επαναβεβαίωση της υπόσχεσης έχει κατά νου ο Παύλος.
Γιατί προσθέτουν οι Εβδομήκοντα «και στη Χαναάν» στην Έξοδο 12:40;
Η ελληνική διατύπωση κάνει ρητά τα 430 χρόνια να καλύπτουν Χαναάν και Αίγυπτο, επιλύοντας την ένταση με τις πατριαρχικές ηλικίες και τις σύντομες γενεαλογικές γραμμές. Η Σαμαρειτική Πεντάτευχος έχει παρόμοια διευρυμένη γεωγραφία. Το αν αυτές διατηρούν προγενέστερη διατύπωση ή αποτελούν αρχαίες διευκρινίσεις είναι κειμενοκριτικό ερώτημα, γι’ αυτό η φράση δεν πρέπει να εισάγεται σιωπηρά σε κάθε Βίβλο.
Ήταν υπόδουλοι σε όλο αυτό το διάστημα;
Όχι. Η Γένεση τελειώνει με την οικογένεια του Ιωσήφ να γίνεται δεκτή και να εγκαθίσταται στην Αίγυπτο. Η Έξοδος 1 τοποθετεί την καταπίεση αφού πέθαναν ο Ιωσήφ, οι αδελφοί του και η γενιά τους και αφού σηκώθηκε νέος βασιλιάς. Η Γραφή δεν δίνει ακριβές μήκος για εκείνη τη μεταγενέστερη περίοδο, επομένως ούτε τα 400, ούτε τα 430, ούτε τα 215 πρέπει να ονομάζονται αυτομάτως «χρόνια δουλείας».
Βάλτε τα χωρία δίπλα δίπλα και σημειώστε τη γραμμή εκκίνησης πριν προσθέσετε οτιδήποτε. Η διαφωνία γίνεται ευκολότερη να κατανοηθεί, ακόμη κι εκεί όπου η τελική επιλογή παραμένει ανοιχτή.