Cur septem dies in hebdomade sunt?

01Cur hebdomas septem dierum unum inventorem non habeat

Genesis 1 creationem sex diebus laboris narrat, quos septimus dies quo Deus quiescit sequitur. Exodus hanc formam in mandatum Sabbati Israeli datum mutat: sex dies laboris, deinde septimus separatus. Hebdomas biblica continua et theologica est. Non pendet ex luna quadrantem attingente aut planeta horam regente.

Textus Mesopotamici antiqui quoque septenario atque diebus prope quadrantes lunae pondus speciale dant. Hoc testimonium originem Mesopotamicam dignam disputatione facit, sed “Babylon exactam hebdomadem nostram invenit” nimis simplex est. Locutio origo Babylonica hebdomadis septem dierum saepe observationes lunares, Sabbatum Israelis, et posteriora nomina planetaria in unum systema prius quam fontes coniungit.

Investigatio University College London hebdomadem septem dierum in orbe Romano e duabus traditionibus distinctis parallelisque ortam describit: hebdomade biblica Sabbati et hebdomade planetaria. Exacta relatio historica inter primos usus Israeliticos et Mesopotamicos adhuc disputatur. Si ergo “quis hebdomadem invenit?” rogas, responsum sincerum est complures historias convenisse. Nullus magistratus antiquus nominatus totum eventum possidet.

02Viginti quattuor horae planetariae ordinem dierum efficiunt

Nomina planetaria Romana non simplici ordine astronomico ponuntur. Antiqua series geocentrica a tarda sphaera exteriore introrsum procedebat:

Saturnus → Iuppiter → Mars → Sol → Venus → Mercurius → Luna → repete

Usus astrologicus septem illos rectores horis successivis attribuit. Dies nomen rectoris primae horae accipiebat. Quia 24 ÷ 7 reliquum 3 relinquit, prima hora diei sequentis tribus locis ulterius in serie cadit.

A Sole incipe. Viginti quattuor horis post series ad Lunam pervenit. Aliis viginti quattuor ad Martem, deinde Mercurium, Iovem, Venerem, Saturnum, antequam ad Solem redit.

Cassius Dio formas huius ordinis ineunte saeculo tertio explicavit atque dies a planetis nominari rem recentiorem appellavit. Investigatio hodierna vestigia Italica antiquissima exeunte saeculo primo a.C.n. intra orbem astrologicum Hellenisticum invenit. Ordinem horarum “Chaldaicum” appellare non probat systema dierum perfectum iam in antiqua Babylone operatum esse.

Arithmetica vera est. Brevis historia non est.

03Litterae mercatus Romani octo dierum cessere

Antequam hebdomas septem dierum norma fieret, calendaria civilia Romana cyclum nundinalem octo dierum litteris A ad H notabant. Nomen ad “diem nonum” referebatur, quia Romani utrumque finem numerabant. Rustici ad urbem mercatus recurrentis causa veniebant, et litterae sine respectu dierum mensis currebant.

Aliquamdiu cyclus mercatus et hebdomas planetaria simul exstiterunt. Haec in inscriptionibus usuque privato ineunte imperio apparet, deinde latius diffunditur. Cyclus Sabbati Iudaicus iam per communitates dispersas aderat, atque cultus Christianus hebdomadem circa primum diem et Sabbatum diei septimi numeratam portabat. Saeculo quarto lex Romana diem Solis ut diem quietis agnovit, dum vetus rhythmus nundinalis recessit.

Haec convergentia refert. Orbis Romanus cyclum octo dierum non tantum nominibus novis instruxit. Neque nomina Anglica dierum recta ex Genesi venerunt. Computatio septem dierum sensu biblico et ratio astrologica septem nominum intra imperium convenerunt atque unus mos civilis factae sunt.

04Planetae in sermone Anglico dei Germanici facti sunt

Linguae Romanicae plerumque nomina planetaria Latina servant. Gentes Germanicae complura verterunt, deos quos similes putabant eligentes. Dies Martis dies Tiw, dies Mercurii dies Woden, dies Iovis dies Thor, dies Veneris dies Frigg facti sunt. Sol et Luna simplicia manserunt; Saturnus sine mutatione translationem superavit.

Ideo dies hebdomadis in serie Anglica mixta planetarum et deorum Nordicorum nomina habent. Accuratius, nomina media substitutiones Anglicae antiquae vel Germanicae ampliores sunt, non omnia ex sermone Nordico antiquo directe mutuata. Series Romana mansit, quamvis nomina mutata sint.

Nomina numerum non efficiunt. Lusitanus sermo magnam hebdomadis partem numerare, Hebraicus dies circa Sabbatum numerare, Anglicus Thursday dicere potest. Omnia eundem locum indicant. Christiani qui nomina divina conscientiae causa vitant dies numerare possunt; Christiani qui vocabulario civili hereditario utuntur cultus deorum accusandi non sunt. Quaestio conscientiae de calendario Gregoriano huic distinctioni propriam argumentationem biblicam dat.

05Quinque, sex, decem dies omnes recentibus experimentis usi sunt

Num aliqua civitas aliam longitudinem hebdomadis temptavit? Francia in calendario Reipublicae hebdomades septem dierum cum décades decem dierum mutavit. Quisque mensis triginta dierum tres continebat, quiete die decimo. Ratio annis 1790 coepit et rhythmus septem dierum rediit antequam ipsum calendarium sub Napoleone abolitum est.

Experimentum Sovieticum ordo laboris potius quam plena deletio calendarii civilis erat. Ab anno 1929 operarii in coetus quietis alternae intra cyclum productionis continuae quinque dierum divisi sunt. Communis ordo sex dierum secutus est, cum quiete certis diebus mensis. Hebdomas laboris septem dierum anno 1940 rediit.

Roma antiqua exemplum octo dierum praebet. Haec experimenta probant septem biologice inevitabile non esse. Brevitas eorum quoque ostendit quam sumptuosum sit rhythmum a cultu, familia, mercatibus, societatibus vicinis communem substituere. De continuatione potius quam originibus vide utrum hebdomas septem dierum umquam fracta sit.

06Day 4 omnes quinquaginta duas hebdomades servat — commissuramque fatetur

Hebdomas spina structuralis anni sacri Day 4 est: 364 dies numerati ÷ 7 = 52, nullo reliquo. Sabbata igitur singulis annis sacris eisdem diebus anni numeratis — 4, 11, 18, usque ad 361 — redeunt. Cur Sabbatum numquam moveatur formam ostendit.

Una condicio refert. Post diem 364 numeratio sacra per Spatium Exspectationis unius aut duorum dierum consistit, donec aequinoctium Martii diem anni 1 rursus figat. Hebdomas civilis ordinaria continuat. Day 4 hanc differentiam non occultat neque Christianos alio calendario utentes infideles appellat. Calendarium utramque computationem iuxta ponit, ut videas ubi hebdomas sacra currat ubi subsistat.

07Quaestiones frequentes