Πριν, μετά ή πριν από την οργή: Σύγκριση απόψεων για την αρπαγή
Η συζήτηση για την αρπαγή πριν ή μετά τη θλίψη ρωτά πότε συγκεντρώνονται οι πιστοί στον Χριστό, όχι αν ο Χριστός θα τηρήσει την υπόσχεσή του να επιστρέψει. Οι αναγνώστες της προθλιπτικής άποψης τοποθετούν τη σύναξη πριν από μια μελλοντική περίοδο απαράμιλλης οδύνης. Οι μεταθλιπτικοί την τοποθετούν στην ορατή επιστροφή του Χριστού μετά από εκείνη την οδύνη. Οι απόψεις του μέσου της θλίψης και πριν από την οργή την τοποθετούν ανάμεσα σε αυτά τα σημεία, ενώ η θεωρία της μερικής αρπαγής κάνει τη συμμετοχή υπό όρους αντί ταυτόχρονη για κάθε πιστό.
Κάθε θέση συνδέει χωρία που δεν εμφανίζονται ποτέ ως ένα αριθμημένο χρονολόγιο στη Γραφή. Η διαφωνία στρέφεται γύρω από το αν η θλίψη και η θεϊκή οργή καλύπτουν την ίδια περίοδο, αν η επιστροφή του Χριστού έχει διακριτά στάδια και τι απαιτεί το αναπάντεχο της έλευσης. Ειλικρινείς χριστιανοί απαντούν διαφορετικά χωρίς να αρνούνται την ανάσταση, την επιστροφή του Χριστού ή τη σωτηρία κατά χάρη.
Η αρπαγή πριν και μετά τη θλίψη με μια ματιά
Η σύγκριση γίνεται σαφέστερη όταν κάθε άποψη λαμβάνει την ισχυρότερη υπόθεσή της και όχι την καρικατούρα του αντιπάλου.
| Άποψη | Πότε συγκεντρώνονται οι πιστοί | Χωρία που τονίζονται συχνά | Εξήγηση αναπάντεχης έλευσης και οργής |
|---|---|---|---|
| Πριν από τη θλίψη | Πριν από μια μελλοντική θλίψη | Α΄ Θεσσαλονικείς 1:10· 5:9· Αποκάλυψη 3:10· Ιωάννης 14:1–3 | Ο Χριστός μπορεί να έρθει χωρίς προηγούμενο σημείο· η εκκλησία απομακρύνεται πριν από την περίοδο που ταυτίζεται με την οργή. |
| Στο μέσο της θλίψης | Κοντά στο μέσο ενός επταετούς σχήματος | Δανιήλ 9:27· Αποκάλυψη 11:15· Α΄ Κορινθίους 15:52 | Το πρώτο μισό περιέχει προπαρασκευαστική οδύνη· η σάλπιγγα κοντά στο μέσο αρχίζει την αποφασιστική οργή. |
| Πριν από την οργή | Μετά από σφοδρό διωγμό αλλά πριν από την κορύφωση της οργής του Θεού | Ματθαίος 24:29–31· Αποκάλυψη 6:12–17· Α΄ Θεσσαλονικείς 5:9 | Η καταπίεση του Αντίχριστου προηγείται της σύναξης· η θεϊκή οργή ακολουθεί. |
| Μετά τη θλίψη | Στη δημόσια επιστροφή του Χριστού μετά τη θλίψη | Ματθαίος 24:29–31· Β΄ Θεσσαλονικείς 2:1–3· Α΄ Θεσσαλονικείς 4:16–17 | Αναμένεται με επαγρύπνηση, παρότι μπορεί να προηγηθούν κατονομασμένα γεγονότα· οι πιστοί υπομένουν οδύνη αλλά σώζονται από την καταδίκη. |
| Μερική αρπαγή | Οι άγρυπνοι ή νικητές πιστοί συγκεντρώνονται πριν από άλλους | Λουκάς 21:36· Ματθαίος 24:40–51· Αποκάλυψη 3:10 | Η ετοιμότητα επηρεάζει τη συμμετοχή ή τον χρόνο· οι προειδοποιήσεις θεωρούνται όροι και όχι απλώς ενδείξεις πίστης. |
Ο πίνακας περιγράφει οικογένειες ερμηνείας. Μεμονωμένοι δάσκαλοι τοποθετούν διαφορετικά τις σφραγίδες, τις σάλπιγγες, την τελική εβδομάδα του Δανιήλ και την Ημέρα του Κυρίου μέσα στην ίδια ετικέτα. Η αριθμητική πίσω από μια συμβατική επταετή περίοδο ανήκει στον ξεχωριστό οδηγό για την προέλευση της επταετούς θλίψης.
Τα ισχυρότερα χωρία δεν απαντούν σε κάθε ερώτημα χρονισμού
Το Α΄ Θεσσαλονικείς 4:13–18 διδάσκει ξεκάθαρα ανάσταση και αρπαγή των ζωντανών πιστών για να συναντήσουν τον Κύριο που κατεβαίνει. Περιλαμβάνει κέλευσμα, φωνή αρχαγγέλου και σάλπιγγα Θεού. Εκείνο που δεν λέει είναι «πριν από τη θλίψη» ή «μετά τη θλίψη». Ο χρονισμός πρέπει να συσχετιστεί με την επόμενη συζήτηση του Παύλου για την Ημέρα του Κυρίου και με άλλα βιβλία.
Οι προθλιπτικοί αναγνώστες συνδέουν την υπόσχεση απελευθέρωσης από την επερχόμενη οργή στο Α΄ Θεσσαλονικείς 1:10 και 5:9 με το Αποκάλυψη 3:10, όπου ο Χριστός υπόσχεται να φυλάξει την εκκλησία της Φιλαδέλφειας «από την ώρα του πειρασμού». Συχνά διακρίνουν τον Χριστό που έρχεται για την εκκλησία του από τη μεταγενέστερη δημόσια εμφάνισή του και υποστηρίζουν ότι μια ελπίδα που μπορεί να εκπληρωθεί ανά πάσα στιγμή χάνει τη δύναμή της αν πρέπει πρώτα να συμβούν συγκεκριμένα σημεία. Οι επικριτές απαντούν ότι η φύλαξη από δοκιμασία μπορεί να σημαίνει προστασία μέσα από αυτήν, όπως το Ιωάννης 17:15 χρησιμοποιεί παρόμοια γλώσσα για προστασία από τον πονηρό.
Οι μεταθλιπτικοί αναγνώστες συνδέουν τη σύναξη του Παύλου με το Ματθαίος 24:29–31, όπου οι εκλεκτοί συγκεντρώνονται «αμέσως μετά» τη θλίψη, και με το Β΄ Θεσσαλονικείς 2:1–3, όπου «η παρουσία» και «η επισύναξή μας» συζητούνται μαζί μετά από προειδοποίηση ότι πρέπει να εμφανιστούν η αποστασία και ο άνθρωπος της ανομίας. Οι επικριτές απαντούν ότι ο Ματθαίος μπορεί να αφορά τον Ισραήλ ή διαφορετική σύναξη και ότι χωριστές φάσεις μπορούν να μοιράζονται τον ευρύ όρο «παρουσία».
Το θεμελιώδες ερώτημα — τι εννοεί ο Παύλος με το «αρπαγησόμεθα» — εξετάζεται στο βρίσκεται η αρπαγή στη Βίβλο;, ενώ η αρπαγή σε σύγκριση με τη Δευτέρα Παρουσία αντιπαραθέτει άμεσα τα μοντέλα ενός γεγονότος και δύο σταδίων.
Οι απόψεις του μέσου της θλίψης, πριν από την οργή και της μερικής αρπαγής δεν είναι εναλλάξιμες
Η διδασκαλία του μέσου της θλίψης αρχίζει συνήθως με επταετές πλαίσιο και τοποθετεί τη σύναξη περίπου στο μέσο του. Κάποιοι συνδέουν την «έσχατη σάλπιγγα» του Α΄ Κορινθίους 15:52 με την έβδομη σάλπιγγα της Αποκάλυψης· άλλοι τις θεωρούν διαφορετικές εικόνες σάλπιγγας, ενώ τοποθετούν εντονότερη κρίση μετά το μέσο. Η άποψη διατηρεί μια περίοδο δοκιμασίας για την εκκλησία, αλλά απομακρύνει τους πιστούς πριν από τις μεταγενέστερες κρίσεις.
Η διδασκαλία πριν από την οργή ορίζεται λιγότερο από ημερολογιακό μέσο και περισσότερο από ηθική διάκριση. Ανθρώπινος ή σατανικός διωγμός μπορεί να χτυπήσει τον λαό του Θεού, αλλά η τιμωρητική οργή του Θεού όχι. Πολλοί αναγνώστες αυτής της θέσης τοποθετούν τη σύναξη μετά τα κοσμικά σημεία της έκτης σφραγίδας και πριν από τις κρίσεις των σαλπίγγων ή των φιαλών. Η μεταθλιπτική σύναξη του Ματθαίος 24 μπορεί έτσι να συμβεί μετά τον διωγμό και πριν από την οργή. Οι επικριτές αμφισβητούν αν το Αποκάλυψη 6 σηματοδοτεί την πρώτη άφιξη της οργής ή μια όψιμη αναγνώριση οργής που ήδη εξελισσόταν.
Η διδασκαλία της μερικής αρπαγής ρωτά ποιος είναι έτοιμος και όχι απλώς πότε συμβαίνει το γεγονός. Διαβάζει τις προειδοποιήσεις για επαγρύπνηση, νίκη και διαφυγή ως όρους που καθορίζουν αν ένας πιστός λαμβάνεται νωρίς. Οι υποστηρικτές θέλουν να πάρουν σοβαρά τις προειδοποιήσεις της μαθητείας. Οι επικριτές δείχνουν στη γλώσσα του Παύλου ότι όλοι οι πιστοί θα μεταμορφωθούν και ανησυχούν ότι η άποψη κάνει την κοινή ελπίδα να εξαρτάται από πνευματικό κατόρθωμα. Παραμένει μειοψηφική θέση.
Η θλίψη και η οργή του Θεού επικαλύπτονται διαφορετικά σε κάθε μοντέλο
Η Καινή Διαθήκη διακρίνει δύο έννοιες. Θλῖψις είναι πίεση, οδύνη ή θλίψη· ο Ιησούς λέει ότι οι μαθητές του την έχουν στον κόσμο, και οι Πράξεις λένε ότι οι πιστοί εισέρχονται στη βασιλεία του Θεού μέσα από πολλές θλίψεις. Η θεϊκή οργή είναι η κρίση του Θεού κατά του κακού. Το Α΄ Θεσσαλονικείς 5:9 διαβεβαιώνει τους πιστούς ότι ο Θεός δεν τους προόρισε για οργή.
Το άλυτο ερώτημα είναι πώς σχετίζονται αυτές οι κατηγορίες κατά την τελική κρίση. Οι προθλιπτικοί ερμηνευτές συνήθως θεωρούν ολόκληρη την περίοδο ως οργή της Ημέρας του Κυρίου. Οι ερμηνευτές πριν από την οργή περιορίζουν την «οργή» σε μεταγενέστερο τμήμα που ακολουθεί τον διωγμό. Οι μεταθλιπτικοί μπορεί να πουν ότι οι πιστοί βιώνουν καταπίεση χωρίς να λαμβάνουν την καταδικαστική κρίση του Θεού, είτε μέσω διαφύλαξης είτε μέσω τελικής απελευθέρωσης. Το Ιωάννης 17:15 δίνει χρήσιμη προειδοποίηση: η θεϊκή φύλαξη δεν απαιτεί πάντοτε φυσική απομάκρυνση.
Αυτή η διάκριση διαμορφώνει και την απάντηση στο τι είναι η μεγάλη θλίψη. Το αν οι χριστιανοί υφίστανται διωγμό είναι διαφορετική ερώτηση από το αν ο Θεός τούς κρίνει ως εχθρούς του.
Τι εξαρτάται πραγματικά από το ερώτημα του χρονισμού
Οι προσδοκίες επηρεάζουν την προετοιμασία. Μια προθλιπτική κοινότητα μπορεί να τονίσει την απεριόριστη αμεσότητα της έλευσης του Χριστού και την παρηγοριά της υποσχεμένης απομάκρυνσης. Μια μεταθλιπτική κοινότητα ή κοινότητα πριν από την οργή μπορεί να προετοιμάζει τους πιστούς να υπομείνουν πλάνη, εξαναγκασμό και διωγμό χωρίς να εγκαταλείψουν την ελπίδα. Η διδασκαλία της μερικής αρπαγής μπορεί να δίνει ασυνήθιστα μεγάλο βάρος στην επαγρύπνηση ως προϋπόθεση.
Η σωτηρία δεν εξαρτάται από την επιλογή του σωστού πίνακα. Το Σύμβολο των Αποστόλων και το Σύμβολο της Νίκαιας ομολογούν την επιστροφή του Χριστού, την κρίση, την ανάσταση και τη μέλλουσα ζωή χωρίς να καθορίζουν θέση για την αρπαγή. Η συζήτηση του χρονισμού δεν υπήρξε ποτέ καθολική δοκιμασία χριστιανικής ορθοδοξίας. Δεν πρέπει να γίνει δοκιμασία για το αν ένας άλλος χριστιανός αγαπά τη Γραφή.
Και οι πέντε θέσεις μπορούν να ομολογούν ότι ο Χριστός επιστρέφει προσωπικά, οι νεκροί ανασταίνονται, οι ζωντανοί πιστοί μεταμορφώνονται, το κακό δεν νικά και απαιτείται επαγρύπνηση. Καμία δεν επιτρέπει τον ορισμό ημερομηνίας. Ο σκοπός της προφητικής ελπίδας είναι η πιστότητα στον Χριστό, είτε η εκκλησία περιμένει διάσωση πριν από κρίση είτε αντοχή μέσα σε αυτήν.
Το Day 4 δεν παίρνει θέση για την αρπαγή και δεν χαρτογραφεί προφητικό χρονολόγιο. Οι ώρες του Prayer και το καθημερινό Devotional στηρίζουν πρακτικές κοινές σε αυτές τις απόψεις· δεν επιλέγουν μία.
Συχνές ερωτήσεις
Ποιες είναι οι κύριες απόψεις για τον χρόνο της αρπαγής και πώς διαφέρουν;
Η προθλιπτική τοποθετεί τη σύναξη πριν από τη θλίψη· η μεσοθλιπτική κοντά σε ένα προτεινόμενο μέσο· η θέση πριν από την οργή μετά τον διωγμό αλλά πριν από τη θεϊκή οργή· η μεταθλιπτική τη συνδέει με τη δημόσια επιστροφή του Χριστού μετά τη θλίψη. Η μερική αρπαγή προτείνει ότι οι άγρυπνοι πιστοί συγκεντρώνονται πριν από άλλους. Κάθε άποψη συσχετίζει διαφορετικά τα ίδια χωρία αντί να παραθέτει εδάφιο που κατονομάζει την ετικέτα της.
Θα περάσουν οι χριστιανοί τη θλίψη;
Οι μεταθλιπτικοί αναγνώστες και όσοι υποστηρίζουν θέση πριν από την οργή λένε ότι οι χριστιανοί αντιμετωπίζουν τουλάχιστον μέρος της τελικής θλίψης, ενώ οι προθλιπτικοί λένε ότι η εκκλησία συγκεντρώνεται πριν από εκείνη την περίοδο. Οι μεσοθλιπτικοί περιμένουν να βιώσει η εκκλησία το πρώτο της τμήμα. Όλοι πρέπει να διακρίνουν τον διωγμό από την καταδίκη του Θεού: η Καινή Διαθήκη υπόσχεται στους πιστούς θλίψη στον κόσμο αλλά και απελευθέρωση από τη θεϊκή οργή.
Τι είναι η θέση πριν από την οργή και ποιοι την υποστηρίζουν;
Οι ερμηνευτές πριν από την οργή περιμένουν η εκκλησία να υπομείνει τον διωγμό του Αντίχριστου και κατόπιν να συγκεντρωθεί πριν από τις κορυφαίες κρίσεις του Θεού. Η σύγχρονη ετικέτα έγινε γνωστή μέσω των Robert Van Kampen και Marvin Rosenthal, αν και οι υποστηρικτές της προσφεύγουν στη Γραφή και όχι σε αυτούς τους συγγραφείς. Διαφέρει από τη μεσοθλιπτική επειδή η διαχωριστική γραμμή είναι η έναρξη της οργής και όχι υποχρεωτικά ένα ακριβές μέσο.
Διακρίνει η Βίβλος τη θλίψη από την οργή του Θεού;
Ναι, στο επίπεδο λεξιλογίου και εμπειρίας. Οι χριστιανοί ήδη υπομένουν θλῖψιν, ενώ το Α΄ Θεσσαλονικείς 5:9 λέει ότι δεν προορίζονται για την οργή του Θεού. Η διαφωνία του χρονισμού αρχίζει όταν οι ερμηνευτές αντιστοιχίζουν αυτές τις κατηγορίες σε μελλοντική κρίση. Κάποιοι ταυτίζουν όλη την περίοδο με την οργή· άλλοι τοποθετούν την οργή μετά τον διωγμό ή περιμένουν προστασία κατά την κρίση.
Πηγές:
