Οι 2.300 Ημέρες στο Δανιήλ 8: Βράδια και Πρωινά
Το Δανιήλ 8 δεν λέει στην πραγματικότητα «2.300 ημέρες». Η απάντησή του είναι πιο συμπυκνωμένη: «Για 2.300 βράδια και πρωινά· τότε το αγιαστήριο θα αποκατασταθεί». Αυτή η διατύπωση δημιουργεί το πρώτο ερώτημα πριν απλώσει κανείς χέρι για μια ημερομηνία.
Είναι οι 2.300 ημέρες στο Δανιήλ 8 2.300 πλήρεις ημέρες ή 2.300 προσφορές βραδιού και πρωινού που ισούνται με 1.150 ημέρες; Μια ιστορικιστική ανάγνωση κάνει τις μονάδες συμβολικά έτη και φτάνει στο 1844. Πολλοί ιστορικοί ερμηνευτές συνδέουν μικρότερη κυριολεκτική περίοδο με την καταστολή της λατρείας στην Ιερουσαλήμ από τον Αντίοχο Δ΄. Μελλοντολόγοι μπορεί να περιμένουν επανάληψη της περιόδου. Κάθε απάντηση ενώνει γραμματική με ευρύτερη ερμηνεία· ο αριθμός μόνος του δεν επιλέγει για εμάς.
Οι 2.300 ημέρες στο Δανιήλ 8 απαντούν ερώτημα για το αγιαστήριο
Το όραμα αρχίζει με κριάρι και τράγο. Ο Γαβριήλ ταυτίζει ρητά τα ζώα με τους βασιλιάδες της Μηδίας και Περσίας και τον βασιλιά της Ελλάδας. Από το μεγάλο κέρατο του τράγου, αφού σπάσει, έρχονται τέσσερα κέρατα, και από μία κατεύθυνση μεγαλώνει μικρό κέρατο που επιτίθεται στο στράτευμα, αφαιρεί την τακτική προσφορά και ρίχνει το αγιαστήριο.
Μια ουράνια μορφή ρωτά έπειτα πόσο θα περιλαμβάνει το όραμα την τακτική προσφορά, την ερημωτική παράβαση και το πάτημα αγιαστηρίου και στρατεύματος. Η απάντηση στο εδάφιο 14 είναι 2.300 βράδια και πρωινά, ακολουθούμενα από την αποκατάσταση του αγιαστηρίου.
Αυτό το πλαίσιο έχει σημασία. Ο αριθμός μετρά παραβιασμένη λατρεία και το όριό της, όχι ανεξάρτητη αντίστροφη μέτρηση. Ο χωριστός οδηγός για το κριάρι και τον τράγο του Δανιήλ 8 ακολουθεί τα ζώα και το κέρατο. Εδώ μένουν στο βλέμμα οι αμφισβητούμενες μονάδες και το τέλος.
Βράδυ-πρωί μπορεί να είναι μία ημέρα ή δύο προσφορές
Μία ανάγνωση θεωρεί κάθε «βράδυ-πρωί» πλήρη ημέρα. Η Γένεση 1 κλείνει επανειλημμένα μια ημέρα δημιουργίας με βράδυ και πρωί, και το Δανιήλ 8:26 αναφέρεται ξανά «στο όραμα των βραδιών και των πρωινών». Σε αυτή την ανάγνωση, η περίοδος είναι 2.300 ημέρες — περίπου έξι έτη και τέσσερις μήνες, ανάλογα με το ημερολόγιο.
Η άλλη ανάγνωση ακούει στενογραφία θυσιών. Η τακτική προσφορά που ονομάστηκε ακριβώς πριν από την απάντηση παρουσιαζόταν πρωί και βράδυ. Αν μετριέται κάθε χαμένη πρωινή και βραδινή προσφορά, δύο μονάδες περνούν κάθε ημέρα. Τότε 2.300 προσφορές αντιπροσωπεύουν 1.150 ημέρες, λίγο πάνω από τρία χρόνια.
Κανένα επιχείρημα δεν είναι ανόητο. Η Γένεση στηρίζει τη γλώσσα πλήρους ημέρας· η επαναλαμβανόμενη έγνοια για το tamid, την τακτική προσφορά, στηρίζει τη μέτρηση θυσιών. Μια μελέτη με αξιολόγηση από ομοτίμους των Michael Segal και Shlomo Wadler μετρά επίσης χαμένες προσφορές, αλλά χρησιμοποιεί αρχαίο ημερολογιακό κανόνα για να αντιστοιχίσει το σύνολο σε τριάμισι έτη. Η μελέτη δείχνει γιατί το «διαιρέστε διά δύο» δεν είναι ο μόνος υπολογισμός μέσα στην άποψη των προσφορών.
Το κείμενο δεν δίνει ετικέτα μετά τον αριθμό — ούτε «ημέρες» ούτε «θυσίες». Η μετάφραση δεν μπορεί να αφαιρέσει την ερμηνευτική απόφαση.
«Το αγιαστήριο θα καθαριστεί» είναι μόνο μία μετάφραση
Η King James Version έκανε γνωστό το «τότε το αγιαστήριο θα καθαριστεί». Το εβραϊκό ρήμα είναι μορφή του tsadaq, από την οικογένεια λέξεων που συνδέεται με το δίκαιο ή το σωστό. Οι σύγχρονες μεταφράσεις λένε επομένως ότι το αγιαστήριο θα αποκατασταθεί, θα δικαιωθεί, θα ανακαθιερωθεί ή θα μπει σε σωστή τάξη. Το «καθαριστεί» αντανακλά αρχαία μεταφραστική παράδοση και πραγματική τελετουργική ιδέα, αλλά δεν είναι το ρήμα που χρησιμοποιείται συνήθως απλώς για τελετουργικό καθαρμό.
Η επιλογή επηρεάζει τον ορίζοντα. Η αποκατάσταση μπορεί να περιγράφει τον ναό της Ιερουσαλήμ που επιστρέφει σε σωστή λατρεία μετά τη βεβήλωση. Η δικαίωση μπορεί να τονίζει ότι το αγιαστήριο και ο λαός του Θεού φαίνονται δίκαιοι. Ο καθαρισμός μπορεί να θυμίζει τις τελετές του αγιαστηρίου στο Λευιτικό 16 και την Ημέρα του Εξιλασμού, κάτι που γίνεται σημαντικό στην ερμηνεία των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας.
Το εδάφιο δεν ονομάζει την Ημέρα του Εξιλασμού. Υπόσχεται ότι η βεβήλωση δεν θα έχει τον τελευταίο λόγο. Οι ερμηνευτές πρέπει να δείξουν από το ευρύτερο όραμα ποιο αγιαστήριο, ποια μόλυνση και ποια αποκατάσταση εννοούν.
Η ανάγνωση του Αντιόχου χρησιμοποιεί κυριολεκτική, περιορισμένη κρίση
Η ιστορική ανάγνωση ταυτίζει την κεντρική αναφορά του μικρού κέρατος με τον Σελευκίδη ηγεμόνα Αντίοχο Δ΄ Επιφανή. Το Α΄ Μακκαβαίων περιγράφει μέτρα εναντίον της εβραϊκής λατρείας, την εγκατάσταση βδελύγματος ερήμωσης και την ανακαίνιση του ναού υπό τον Ιούδα Μακκαβαίο. Η παραδοσιακή εορτή της Χανουκά θυμάται εκείνη την αποκατάσταση.
Η αναστολή της θυσίας και η ανακαίνιση απείχαν περίπου τρία χρόνια. Αυτό βρίσκεται πιο κοντά σε 1.150 ημέρες παρά σε 2.300 πλήρεις ημέρες, αν και δεν δημιουργεί άνετη αντιστοιχία ημέρα προς ημέρα. Προτάσεις μετακινούν την αρχή σε παλιότερη φάση του διωγμού, μετρούν χαμένες προσφορές ή συνδέουν με διαφορετικούς τρόπους τις διάφορες περιόδους του Δανιήλ. Τα άκρα πρέπει να δηλώνονται, όχι να κρύβονται πίσω από το «εκπληρώθηκε ακριβώς».
Πολλοί κριτικοί μελετητές θεωρούν την κρίση του Αντιόχου αρχικό πλαίσιο του οράματος. Μερικοί χριστιανοί ερμηνευτές συμφωνούν για τον Αντίοχο ενώ τον θεωρούν και υπόδειγμα μεταγενέστερου εχθρού. Ένας αυστηρός μελλοντολόγος μπορεί αντίθετα να τοποθετήσει τη βασική βεβήλωση και τη μέτρηση στο μέλλον. Οι μελλοντολόγοι χωρίζονται ανάμεσα σε 1.150 και 2.300 κυριολεκτικές ημέρες, και το Δανιήλ δεν δίνει σύγχρονη ημερομηνία έναρξης.
Η ιστορικιστική ανάγνωση φτάνει στο 1844 με τρεις κινήσεις
Ο υπολογισμός των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας δεν μετατρέπει απλώς το 2.300 σε έτη. Κάνει τρεις συνδεδεμένες κινήσεις. Πρώτον, κάθε βράδυ-πρωί είναι μία προφητική ημέρα. Δεύτερον, η αρχή ημέρα-έτος κάνει αυτές τις 2.300 συμβολικές ημέρες 2.300 έτη. Τρίτον, το Δανιήλ 8 συνδέεται με τις εβδομήντα εβδομάδες του Δανιήλ 9, ώστε η μεγαλύτερη περίοδος να αρχίζει με το διάταγμα που συνδέεται με το 457 π.Χ.
Η μέτρηση πέρα από το όριο π.Χ. προς μ.Χ. χωρίς έτος μηδέν φέρνει την περίοδο στο 1844. Ο William Miller περίμενε ότι η προφητεία θα κορυφωνόταν με την επιστροφή του Χριστού και έκανε λάθος. Το αντβεντιστικό κίνημα που ακολούθησε την απογοήτευση συμπέρανε αντίθετα ότι το αγιαστήριο είναι ουράνιο και το τέλος αρχίζει τελική φάση του ιερατικού έργου του Χριστού, που συνήθως ονομάζεται ερευνητική κρίση.
Η ιστορία πρέπει να δηλώνεται χωρίς χλευασμό ή απόκρυψη. Οι υποστηρικτές της ερμηνείας δείχνουν την κοσμική γλώσσα του οράματος, το σχήμα ημέρα-έτος, τον σύνδεσμο Δανιήλ 8 και 9 και την τυπολογία της Ημέρας του Εξιλασμού. Οι επικριτές απαντούν ότι το Δανιήλ 8 δεν δίνει ημερομηνία έναρξης, δεν χρησιμοποιεί τη συνηθισμένη λέξη για «ημέρα» και παραμένει εστιασμένο στην κρίση του αγιαστηρίου που δημιούργησε το κέρατο. Η πλήρης υπόθεση της ερευνητικής κρίσης και του 1844 αξίζει δικό της άρθρο.
Η αριθμητική δεν μπορεί να μεταφέρει περισσότερα από την ανάγνωση
Κάθε θέση κάνει υπόθεση πριν υπολογίσει. Η ανάγνωση του Αντιόχου επιλέγει ιστορική κρίση και άκρα. Η αντβεντιστική ιστορικιστική ανάγνωση ενώνει κεφάλαια, εφαρμόζει την αρχή ημέρα-έτος και ταυτίζει ουράνιο τέλος. Η μελλοντολογική ανάγνωση αντιμετωπίζει τον Αντίοχο ως υπόδειγμα ή μετακινεί την εστίαση του κέρατος σε μελλοντικό καταπιεστή.
Η οθόνη Εορτών του Day 4 εξηγεί το βιβλικό τελετουργικό πλαίσιο της Ημέρας του Εξιλασμού. Η εφαρμογή δεν εκτελεί προφητική αριθμητική, δεν εγκρίνει τελική ημερομηνία και δεν μπορεί να πει στον αναγνώστη ποια ερμηνεία είναι σωστή.
Το ποιμαντικό κέντρο του Δανιήλ είναι πιο σταθερό από το υπολογιστικό φύλλο οποιουδήποτε: η βεβήλωση είναι μετρημένη, το αγιαστήριο θα μπει σε σωστή τάξη και η αλαζονική δύναμη φτάνει σε τέλος που δεν προκαλεί με τη δική της ισχύ. Κανένας υπολογισμός σε αυτό το κεφάλαιο δεν επιτρέπει να τεθεί ημερομηνία για την επιστροφή του Χριστού.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι τα 2.300 βράδια και πρωινά 2.300 ημέρες ή 1.150 ημέρες;
Και οι δύο αναγνώσεις έχουν γραμματική στήριξη. Η Γένεση χρησιμοποιεί βράδυ και πρωί για πλήρη ημέρα, ευνοώντας 2.300 ημέρες. Η επαναλαμβανόμενη έγνοια του Δανιήλ 8 για την τακτική προσφορά δύο φορές την ημέρα ευνοεί τη μέτρηση 2.300 χαμένων προσφορών ή 1.150 ημερών. Το εβραϊκό δεν προσθέτει «ημέρες» ή «προσφορές», άρα αποφασίζουν πλαίσιο και ερμηνευτικό σχήμα.
Τι σημαίνει πραγματικά ότι «το αγιαστήριο θα καθαριστεί»;
Το εβραϊκό ρήμα έρχεται από την οικογένεια λέξεων για δικαιοσύνη ή ορθότητα. Ανάλογα με το πλαίσιο, οι μεταφράσεις λένε ότι το αγιαστήριο θα αποκατασταθεί, θα δικαιωθεί, θα ανακαθιερωθεί ή θα μπει σε σωστή τάξη· το «καθαριστεί» είναι παραδοσιακό. Η υπόσχεση αντιστρέφει τη βεβήλωση. Το αν σημαίνει ναό της Ιερουσαλήμ, ουράνιο αγιαστήριο ή και τα δύο είναι η ευρύτερη διαφωνία.
Σημαίνουν οι 2.300 μονάδες κυριολεκτικές ημέρες ή έτη σε κλίμακα;
Ιστορικές και πολλές μελλοντολογικές αναγνώσεις τις θεωρούν κυριολεκτικές μονάδες βραδιού-πρωινού και ύστερα συζητούν αν ισούνται με 1.150 ή 2.300 ημέρες. Ο αντβεντιστικός ιστορικισμός τις θεωρεί προφητικές ημέρες που αντιπροσωπεύουν έτη. Το Δανιήλ 8 δεν δηλώνει αυτή τη μετατροπή μέσα στο εδάφιο, γι’ αυτό η ανάγνωση ετών εξαρτάται από ευρύτερη αρχή ημέρα-έτος και συνδέσεις με το Δανιήλ 9.
Πώς χειρίζονται τη μέτρηση η ανάγνωση του Αντιόχου και η ανάγνωση του 1844;
Η ανάγνωση του Αντιόχου συνδέει κυριολεκτικές μονάδες με την καταστολή και αποκατάσταση της λατρείας στον ναό τον δεύτερο αιώνα π.Χ., συχνά ευνοώντας 1.150 ημέρες ή επιλέγοντας ευρύτερα άκρα. Η ανάγνωση του 1844 θεωρεί τις 2.300 ημέρες έτη που αρχίζουν το 457 π.Χ. και τελειώνουν σε γεγονός ουράνιου αγιαστηρίου. Κάθε αποτέλεσμα εξαρτάται από υποθέσεις πέρα από τον ίδιο τον αριθμό.
Πηγές:
- Δανιήλ 8
- Α΄ Μακκαβαίων 1 και 4
- Segal και Wadler, «For 2300 Evenings and Mornings»
- Stefánsson, ιστορία της ιστορικιστικής ερμηνείας του Δανιήλ 8
- Εκκλησία Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας, επίσημη πίστη για το ουράνιο αγιαστήριο
Αρχίστε με τη φράση, αποκαλύψτε τις υποθέσεις και αφήστε την υποσχεμένη αποκατάσταση να μείνει μεγαλύτερη από τον υπολογισμό.
