7 λεπτά ανάγνωσης

Γιατί Διαφέρουν οι Γενεαλογίες του Ματθαίου και του Λουκά;


Οι αναγνώστες που ρωτούν γιατί διαφέρουν οι γενεαλογίες του Ματθαίου και του Λουκά πρόσεξαν πραγματικό πρόβλημα, όχι διαφορετική ορθογραφία. Ο Ματθαίος 1 ακολουθεί τη γραμμή από τον Αβραάμ μέσω του γιου του Δαβίδ, Σολομώντα, στον Ιωσήφ, του οποίου πατέρα ονομάζει τον Ιακώβ. Ο Λουκάς 3 κινείται προς τα πίσω από τον Ιησού μέσω του Ιωσήφ, ονομάζει τον Ιωσήφ «του Ηλί» και φτάνει στον Δαβίδ μέσω διαφορετικού γιου, του Νάθαν. Οι κατάλογοι μοιράζονται για λίγο τα ονόματα Σαλαθιήλ και Ζοροβάβελ και ύστερα χωρίζουν ξανά.

Οι χριστιανοί προτείνουν διάφορες συμφιλιώσεις από την αρχαιότητα, αλλά τα Ευαγγέλια δεν σταματούν για να ταυτίσουν μία. Μια δίκαιη απάντηση δείχνει τι εξηγεί κάθε πρόταση και τι πρέπει να υποθέσει. Ρωτά επίσης τι ήθελαν οι ευαγγελιστές να κάνουν οι γενεαλογίες τους, επειδή κανένας συγγραφέας δεν παρουσιάζει τον κατάλογο ως σύγχρονο ληξιαρχικό μητρώο.

Γιατί διαφέρουν οι γενεαλογίες Ματθαίου και Λουκά μετά τον Δαβίδ

Η ευρεία σύγκριση κάνει ορατή την απόκλιση:

ΣτάδιοΜατθαίος 1Λουκάς 3
Κατεύθυνση και έκτασηΑπό τον Αβραάμ μπροστά στον ΙησούΑπό τον Ιησού πίσω μέσω Αδάμ στον Θεό
Κλάδος του ΔαβίδΣολομών και βασιλική διαδοχήΝάθαν, άλλος γιος του Δαβίδ
Σύνδεση εποχής εξορίαςΙεχονίας → Σαλαθιήλ → ΖοροβάβελΝηρί → Σαλαθιήλ → Ζοροβάβελ
Κλάδος μετά τον ΖοροβάβελΑβιούδ και απόγονοιΡησά και απόγονοι
Ονομασμένος πατέρας του ΙωσήφΙακώβΗλί

Πριν από τον Δαβίδ, οι δύο μοιράζονται γενικά την πατριαρχική γραμμή από τον Αβραάμ, αν και ο Λουκάς συνεχίζει πέρα από τον Αβραάμ ως τον Αδάμ. Ανάμεσα σε Δαβίδ και Ιωσήφ, τα περισσότερα ονόματα διαφέρουν.

Ο Ματθαίος δίνει στον Σαλαθιήλ σύνδεση με τον Ιεχονία· ο Λουκάς τον τοποθετεί μετά τον Νηρί. Ο Ματθαίος συνεχίζει μέσω Αβιούδ, ενώ ο Λουκάς μέσω Ρησά. Μπορεί να είναι οι ίδιοι άνθρωποι της εξορίας που περιγράφονται μέσω διαφορετικών σχέσεων ή μεταγενέστεροι άνθρωποι με τα ίδια κοινά ονόματα. Το κείμενο δεν προσδιορίζει.

Γι’ αυτό μια χρήσιμη σύγκριση Ματθαίος 1 και Λουκάς 3 πρέπει να αρχίζει με τις πραγματικές στήλες. Μια προτεινόμενη εναρμόνιση πρέπει να λογαριαστεί με τον χωρισμό Σολομώντα–Νάθαν, Ιακώβ και Ηλί και τους διαφορετικούς απογόνους μετά τον Ζοροβάβελ.

Τέσσερις εξηγήσεις και τι κοστίζει καθεμία

Η άποψη της γραμμής της Μαρίας λέει ότι ο Ματθαίος καταγράφει την καταγωγή του Ιωσήφ ενώ ο Λουκάς της Μαρίας, εκφράζοντας την καταγωγή της με το όνομα του συζύγου της. Σε αυτή την ανάγνωση ο Ηλί είναι πατέρας της Μαρίας, κάνοντας τον Ιωσήφ γαμπρό του. Η πρόταση διατηρεί μία βιολογική γραμμή μέσω κάθε γονέα και είναι συνηθισμένη στη χριστιανική διδασκαλία. Το κόστος της είναι κειμενικό: ο Λουκάς ονομάζει τον Ιωσήφ, όχι τη Μαρία, και δεν αποκαλεί ρητά τον Ηλί πεθερό του Ιωσήφ. Ο αναγνώστης πρέπει να συμπεράνει τη σύμβαση.

Μια αρχαία εξήγηση λεβιρατικής ή νομικής γονεϊκότητας εμφανίζεται σε παράδοση του Ιούλιου Αφρικανού που διατηρεί ο Ευσέβιος. Ο Αφρικανός λέει ότι ο Ματθάν από τη γραμμή του Σολομώντα και ο Μελχί από του Νάθαν απέκτησαν διαδοχικά παιδιά με την ίδια γυναίκα. Οι γιοι τους Ιακώβ και Ηλί ήταν επομένως ετεροθαλείς αδελφοί από τη μητέρα. Αφού ο Ηλί πέθανε άτεκνος, ο Ιακώβ γέννησε τον Ιωσήφ για λογαριασμό του Ηλί. Ο Ιωσήφ μπορούσε να είναι φυσικός γιος του Ιακώβ και νομικός γιος του Ηλί. Αντιμετωπίζει άμεσα τους δύο πατέρες και τους δύο δαβιδικούς κλάδους, όμως η παράδοση είναι ανεπιβεβαίωτη και η ακολουθία Μελχί προς Ηλί δεν ταιριάζει με Ματθάτ και Λευί στο συνηθισμένο κείμενο του Λουκά.

Μια ευρύτερη άποψη νομικής και βιολογικής γραμμής θεωρεί το ένα Ευαγγέλιο γραμμή νομικής, δυναστικής, υιοθετικής ή κληρονομικής διαδοχής και το άλλο βιολογική καταγωγή. Ταιριάζει σε κόσμο όπου ο «γιος» μπορούσε να εκφράζει περισσότερα από άμεση γενετική πατρότητα. Αν όμως η άποψη δεν παρέχει συγκεκριμένο νομικό γεγονός, μπορεί απλώς να μετονομάζει το αίνιγμα. Πρέπει ακόμη να εξηγήσει γιατί κάθε ονομασμένη σχέση ανήκει στην επιλεγμένη γραμμή της.

Τέλος, μια άποψη λογοτεχνικής επιλογής αρχίζει από τον σκοπό κάθε ευαγγελιστή. Ο Ματθαίος διαμορφώνει βασιλική γενεαλογία με κέντρο την εξορία σε τρεις ομάδες και περιλαμβάνει αξιοσημείωτες γυναίκες· ο Λουκάς τοποθετεί τη γενεαλογία μετά το βάπτισμα του Ιησού και την επεκτείνει στον Αδάμ. Η επιλογή εξηγεί γιατί ένας συγγραφέας μπορεί να παραλείπει γενεές ή να οργανώνει θεολογικά ονόματα. Μόνη της, όμως, δεν εξηγεί γιατί Ιακώβ και Ηλί μπορούν και οι δύο να στέκονται δίπλα στον Ιωσήφ. Πολλοί ερμηνευτές συνδυάζουν επομένως λογοτεχνική διαμόρφωση με μία πρόταση σχέσης.

Οι απόψεις δεν είναι ίδιες, και το Day 4 δεν πρέπει να δηλώσει μία λυμένη στο όνομα της Γραφής. Ο αναγνώστης μπορεί να κρίνει πόσα εξηγεί καθεμία και πόση αδήλωτη ιστορία απαιτεί.

Ιωσήφ, Ιακώβ, Ηλί και η λέξη «γιος»

Η γραμματική του Ματθαίου είναι άμεση: ο Ιακώβ γέννησε τον Ιωσήφ, τον σύζυγο της Μαρίας. Ο Λουκάς εισάγει τον Ιησού ως γιο, όπως νομιζόταν, του Ιωσήφ και ύστερα παρουσιάζει αλυσίδα που συμβατικά μεταφράζεται «του Ηλί, του Ματθάτ», χωρίς να επαναλαμβάνει το ουσιαστικό «γιος» σε κάθε βήμα. Αυτή η συμπυκνωμένη μορφή επιτρέπει συζήτηση για το είδος σχέσης, αλλά δεν σβήνει το όνομα Ηλί.

Οι αρχαίες οικογένειες μπορούσαν να υπολογίζουν καταγωγή μέσω βιολογικής γέννησης, γάμου, υιοθεσίας, κληρονομιάς ή βασιλικής διαδοχής. Ο λεβιρατικός γάμος στο Δευτερονόμιο 25 δίνει έναν βιβλικό μηχανισμό με τον οποίο παιδί μπορούσε να διατηρεί το όνομα νεκρού άνδρα ενώ είχε διαφορετικό βιολογικό πατέρα. Ο Ιούλιος Αφρικανός εφαρμόζει τέτοια λογική στον Ιωσήφ. Τα ίδια τα Ευαγγέλια δεν αφηγούνται τέτοιο γάμο στην καταγωγή του Ιωσήφ.

Το ασφαλέστερο συμπέρασμα είναι στενό: ο Ματθαίος συνδέει τον Ιωσήφ με τον Ιακώβ και τη βασιλική γραμμή του Σολομώντα· ο Λουκάς με τον Ηλί και τη γραμμή του Νάθαν. «Γενεαλογία της Μαρίας», «νομική γραμμή» και «λεβιρατική σχέση» είναι ερμηνείες αυτών των δεδομένων, όχι ετικέτες τυπωμένες από τον Λουκά.

Οι τρεις ομάδες δεκατεσσάρων του Ματθαίου είναι σκόπιμες

Ο Ματθαίος λέει στους αναγνώστες να δουν τρία σύνολα δεκατεσσάρων: Αβραάμ ως Δαβίδ, Δαβίδ ως εξορία και εξορία ως Μεσσία. Η σύγκριση με την Παλαιά Διαθήκη δείχνει ότι ο κατάλογος είναι επιλεκτικός. Για παράδειγμα, το Α΄ Χρονικών τοποθετεί Οχοζία, Ιωάς και Αμασία ανάμεσα σε Ιωράμ και Οζία, ενώ ο Ματθαίος κινείται κατευθείαν από Ιωράμ σε Οζία. Μια γενεαλογία μπορεί επομένως να ακολουθεί καταγωγή χωρίς να ονομάζει κάθε ενδιάμεση γενεά.

Πολλοί μελετητές συνδέουν το δεκατέσσερα με το εβραϊκό όνομα του Δαβίδ, דוד. Σε συνηθισμένο υπολογισμό αξίας γραμμάτων, ד είναι τέσσερα, ו έξι και ד τέσσερα: δεκατέσσερα. Αυτό θα ενίσχυε την έμφαση του Ματθαίου στον Ιησού ως γιο του Δαβίδ. Είναι ισχυρή λογοτεχνική πρόταση, αλλά ο Ματθαίος δεν εκτελεί ρητά τον υπολογισμό για τους αναγνώστες.

Η μέτρηση εξαρτάται επίσης από επιλογές ορίων. Ο Δαβίδ και η εξορία λειτουργούν ως σημεία στροφής, και η διατύπωση του Ματθαίου λέει στο ακροατήριο πώς ομαδοποίησε το υλικό. Το νόημα δεν είναι ότι κάθε σωζόμενο χειρόγραφο προσφέρει άνετο σύνολο υπολογιστικού φύλλου με κάθε σύγχρονη μέθοδο μέτρησης. Είναι ότι ο συγγραφέας ανακοινώνει και διαμορφώνει τριμερή διάταξη.

Οι παραλείψεις είναι μαρτυρία σκόπιμης συμπίεσης, όχι άδεια επινόησης ονομάτων που λείπουν. Ο ειδικός οδηγός για κενά στις βιβλικές γενεαλογίες εξετάζει τι μπορούν και τι δεν μπορούν να θεμελιώσουν τα γενεαλογικά ρήματα. Εξηγεί επίσης γιατί ένας κατάλογος μόνος μπορεί να μη στηρίζει ακριβές σύνολο για τα έτη από τον Αδάμ ως τον Ιησού.

Τι αλλάζουν οι διαφορές — και τι δεν αλλάζουν

Και οι δύο ευαγγελιστές τοποθετούν τον Ιησού μέσα στην ιστορία του Ισραήλ και τον συνδέουν με τον Δαβίδ. Ο Ματθαίος προβάλλει Αβραάμ, βασιλεία, εξορία και αποκατάσταση. Ο Λουκάς διευρύνει τον ορίζοντα μέσω Αβραάμ ως Αδάμ. Οι διαφορετικές δομές κάνουν θεολογικούς ισχυρισμούς πριν ακόμη λύσει ο αναγνώστης κάθε οικογενειακή σχέση.

Η διαφωνία δεν πρέπει ούτε να κρύβεται ούτε να φουσκώνει. Δεν δίνει ακριβές έτος γέννησης του Ιησού, και προτεινόμενη λύση δεν πρέπει να παρουσιάζεται σαν να τη δηλώνει το Ευαγγέλιο. Οι χριστιανοί μπορούν λογικά να προτιμούν διαφορετικές εναρμονίσεις ενώ μοιράζονται εμπιστοσύνη στους κεντρικούς ισχυρισμούς των ευαγγελιστών για τον Ιησού.

Η συνδρομητική Κύλιση των Γενεών του Day 4 επιτρέπει στον αναγνώστη να ακολουθεί μία καταγεγραμμένη γραμμή από τον Αδάμ. Δεν διαιτητεύει ανάμεσα στη γενεαλογία του Ματθαίου και του Λουκά ούτε μετατρέπει αμφισβητούμενη εξήγηση σε γεγονός της εφαρμογής.

Συχνές ερωτήσεις

Γιατί διαφωνούν οι δύο κατάλογοι ανάμεσα στον Δαβίδ και στον Ιωσήφ;

Ο Ματθαίος ακολουθεί τον γιο του Δαβίδ Σολομώντα και μια βασιλική γραμμή· ο Λουκάς τον γιο Νάθαν. Μοιράζονται τα ονόματα Σαλαθιήλ και Ζοροβάβελ αλλά δίνουν διαφορετικές γύρω σχέσεις και ύστερα χωρίζουν ξανά. Οι προτεινόμενες εξηγήσεις περιλαμβάνουν δύο γονεϊκές γραμμές, νομική και βιολογική καταγωγή, λεβιρατικές οικογενειακές σχέσεις και σκόπιμη επιλογή κάθε συγγραφέα. Τα Ευαγγέλια δεν ταυτίζουν ρητά μία συμφιλίωση.

Είναι πράγματι η γραμμή του Λουκά της Μαρίας;

Μπορεί να διαβαστεί έτσι, και πολλοί χριστιανοί το κάνουν: ο Ηλί θα ήταν πατέρας της Μαρίας και ο Ιωσήφ γαμπρός του. Η άποψη δίνει στον Ιησού βιολογική δαβιδική γραμμή μέσω Μαρίας. Ο περιορισμός είναι ότι ο Λουκάς ονομάζει τον Ιωσήφ στην αλυσίδα και ποτέ δεν λέει «Μαρία, κόρη του Ηλί». Το να την ονομάζουμε γενεαλογία της Μαρίας είναι επομένως ερμηνεία, όχι τίτλος του Λουκά.

Ποιος ήταν ο πατέρας του Ιωσήφ — ο Ιακώβ ή ο Ηλί;

Ο Ματθαίος ονομάζει τον Ιακώβ· ο Λουκάς τοποθετεί τον Ηλί αμέσως μετά τον Ιωσήφ. Ο Ιούλιος Αφρικανός πρότεινε ότι ο Ιακώβ ήταν ο βιολογικός πατέρας του Ιωσήφ ενώ ο Ηλί ο νομικός μέσω λεβιρατικής διάταξης. Άλλοι ερμηνευτές επικαλούνται πεθερό, υιοθεσία ή νομική διαδοχή. Καθένα μπορεί να κάνει δυνατές δύο σχέσεις, αλλά το υποκείμενο οικογενειακό γεγονός δεν αφηγείται κανένα Ευαγγέλιο.

Γιατί μετρά ο Ματθαίος δεκατέσσερις γενεές τρεις φορές ενώ τα ονόματα δεν βγαίνουν;

Ο Ματθαίος συμπιέζει σκόπιμα την καταγωγή και την οργανώνει γύρω από Δαβίδ και εξορία. Η σύγκριση με Χρονικά επιβεβαιώνει βασιλείς που παραλείπονται. Το δεκατέσσερα μπορεί επίσης να αντηχεί το σύνολο αξίας γραμμάτων του εβραϊκού ονόματος του Δαβίδ, αν και ο Ματθαίος δεν το λέει. Οι ανακοινωμένες ομάδες του είναι λογοτεχνική γενεαλογία με επιλεγμένα ονόματα και μορφές ορίων, όχι ισχυρισμός ότι δεν παραλείφθηκε γενεά.

Πηγές:

  1. Ματθαίος 1:1–17
  2. Λουκάς 3:23–38
  3. Α΄ Χρονικών 3
  4. Ευσέβιος, Εκκλησιαστική Ιστορία Α΄.7, που διατηρεί τον Ιούλιο Αφρικανό
  5. Μελέτη Cambridge για λεβιρατικές παραδόσεις

Οι διαφορές μένουν ορατές. Η καλή ερμηνεία κάνει ορατές και τις υποθέσεις της.