Quattuor equites Apocalypsis, singuli explicati

01Significatio quattuor equitum Apocalypsis ante Revelationem incipit

Ioannes lectores colores propheticos antiquiores agnoscere exspectat. Apud Zachariam 1 equites post terram perlustratam renuntiant. Apud Zachariam 6 greges rubri, nigri, albi et varii ut quattuor venti aut spiritus caeli exeunt. Agentes divini, non dei independentes, sunt.

Revelatio officia eorum non transcribit. Greges Zachariae in partes nominatas eunt, dum Ioannes cuique equiti rem aut actum dat. Grammatica visualis communis custodia quadripertita equestris in terram missa est.

Ezechiel 14 indicem obscuriorem praebet. Deus quattuor iudicia gravia contra Hierosolymam nominat: gladium, famem, bestias et pestilentiam. Revelatio 6:8 eadem instrumenta sub auctoritate quarti equitis ponit. Equites igitur ad linguam biblicam iudicii terminati pertinent, non ad gregem modernum sceleratorum propriis nominibus.

Contextus scaenam Agno quoque adnectit. Revelatio 5 eum dignum volumine aperiendo dicit. Equites tantum cum prima quattuor sigilla frangit et animalia “Veni” clamant apparent. Structura amplior sigillorum, tubarum et phialarum rogat utrum liber una serie an repetitis cyclis crescentibus procedat. Equites quattuor tantum prima sigilla tenent.

02Eques albus victoriam et identitatem disputatam fert

Eques albus arcum tenet, coronam accipit et vincens ut vincat exit. “Victoria” tutissima actus eius descriptio est. Utrum victor bonus an hostilis sit disputatur.

Argumentum pro Christo aut evangelio a colore et eventu incipit. Revelatio album cum victoria et puritate coniungit. Capitulo 19 Christus equo albo vehitur hostesque vincit. Primus eques coronam victoriae accipit et iterum vincit, sermone quo Revelatio positive pro Christo fidelibusque uti potest.

Contrarium omnes quattuor ut unum agmen vastans legit. Prima victoria bellum, inopiam et mortem incipit. Arcus a gladio acuto ex ore Christi capitulo 19 exeunte differt; una corona stephanos a multis diadematibus Christi differt; Revelatio 19 equitem “Fidelem et Verum” nominat, dum capitulum 6 hunc innominatum relinquit. Alii victoriam imperialem, sagittarium equitem more Parthico, aut imitationem Christi vident.

Equus albus et victoria lectionem Christi possibilem faciunt. Contextus differentiaeque victoriam hostilem possibilem. Ioannes equitem neque Iesum, Antichristum neque deceptionem vocat. Dux Revelationis legendae talia symbola aperta tenet donec totus liber terminos praebeat.

03Ruber pacem tollit, niger pretium cenae constituit

Secundus eques gladium magnum et potestatem pacem e terra tollendi accipit, ut homines invicem interficiant. Equus ruber sanguini convenit, sed verba ultra certum proelium pertinent. Bellum, violentia civilis et pax socialis collapsa omnia scaenae conveniunt. Potestas equiti datur; auctoritatem ultra finem caeli non fabricat.

Eques niger libram fert. Vox choenicem tritici aut tres choenices hordei denario aestimat, deinde oleum vinumque protegit. Matthaeus 20 denario pro mercede unius diei in vinea utitur. Parva mensura tritici fere cibus unius diei erat. Tota merces unum hominem alit, dum hordeum vilius eam extendit.

Inopia est quam in foro videre potes. Cibus adhuc exstat, ergo scaena non necessario totam messem perditam significat. Penditur, dividitur et graviter carus est.

“Oleum et vinum ne laeseris” varias lectiones habet. Famem limitare, plantas radicibus profundioribus servare, aut oeconomiam inaequalem ostendere potest ubi cibus communis nimis carus fit dum res pretiosae manent. Ioannes quam lectionem non explicat. Mandatum tamen finem potestati equitis ponit.

04Mors equo colore herbae aegrae vehitur

Quartus equus saepe pallidus vocatur, sed Graecum chloros flavum-viride aut viride, etiam herbam alibi in Novo Testamento, describit. Hic morbum, putredinem aut cadaver evocat. Hic solus eques nomen habet: Mors. Hades, sedes mortuorum, sequitur.

Mors et Hades auctoritatem super quartam partem terrae accipiunt ad gladio, fame, peste et bestiis occidendum. Index Ezechielem 14 munere paene exacte resonat. Violentiam inopiamque priores colligit, deinde morbum bestiasque addit.

Quarta pars immensa est, sed non tota. Fractio Revelationis terrorem et continentiam simul communicat. Eques campum infinitum vindicare non potest. Postea Revelatio 20 ipsas Mortem et Hadem in stagnum ignis missas ostendit. Hostes intra iudicium adhibiti et postremo victi sunt, non socii aeterni in throno.

Sigilla dolorem parvum non faciunt nec cuique victimae licentiam dant ut quem equitem damnum fecerit nominet. Victoriam, bellum, famem mortemque sub imperio Agni ponunt. Hoc actores humanos innocentes non facit. Vastationem ultimam esse negat.

05Equites Romam, historiam aut ultimum discrimen describere possunt

Lectiones praeteristae equites cum mundo imperiali primi saeculi et consequentiis recurrentibus victoriae Romanae coniungunt. Possibilis imago Parthica in arcu contextum vividum facit. Historicistae equites temporibus successivis historiae ecclesiae et imperii assignant, quamquam tabulae de temporibus dissentiunt.

Futuristae sigilla in tribulatione futura concentrata ponunt, saepe primum equitem ultimum deceptorem aut victoriam habentes. Idealistae rationes iteratas vident ubicumque imperium bellum, inopiam et mortem producit, dum ultimum complementum etiam exspectant. Lectiones mixtae referentem primi saeculi, incorporationes repetitas et horizontem ultimum sinunt.

Revelatio 6 annum ad eligendum non dat. Neque omne bellum aut incrementum pretii quasi singulare sigillum apertum nuntiandum est. Quaestio quid magna tribulatio sit ad plures textus pertinet.

Quintum sigillum ab equitibus ad martyres transit, sextum terrae motum et imagines propheticas caeli fert. Luna sanguini similis quintus equus non est nec retro in hanc scaenam trahenda.

06Quaestiones frequentes