Utrum raptus in Bibliis sit: verbum et eventus

01Utrum raptus in Bibliis sit: cur «rapiemur» legatur

Paulus harpagēsometha, futurum passivum harpazō, scribit: “rapiemur”. Verbum remotionem vi factam aut translationem subitam describere potest. Adhibetur cum Spiritus Philippum in Actibus 8 rapit et cum Apocalypsis 12 filium mulieris ad Deum raptum dicit.

Vulgata Latina Hieronymi nomen rapture non imprimit. Rapiemur, futurum passivum rapio, adhibet. Nomen Anglicum ad eandem familiam vocabulorum Latinorum ad corripiendum vel auferendum pertinentium pertinet; lexica de origine eius exacta inter se differunt. Translationes Anglicae communes “caught up”, non “rapture”, plerumque dicunt.

Hoc duas affirmationes communes nimis simplices facit. “Verbum Anglicum abest, doctrina igitur inventa est” translationem ignorat. “Biblia Latina raptum dicit, omnis igitur tabula temporis raptus hodierna biblica est” verbum translatum cum toto systemate temporum confundit.

Quaestio existentiae angusta est. Num Scriptura rapi describit? Ita. Quod iter et ordo ei addantur? Christiani plures textus comparando respondent, sicut dux de raptu et Secundo Adventu sine praesumptione unius vel duorum eventuum facit.

02Ecclesia lugens scaenam prima accipit

Paulus curiositati de hominibus ex aeroplano evanescentibus non respondet. Fidelibus sodales ecclesiae mortuos lugentibus scribit. Timent mortuos, ut videtur, cum Dominus venit incommodo affectum iri. Paulus eos non sicut homines sine spe contristari monet, responsum in morte resurrectioneque Iesu fundans.

Deinde ordinem fictum corrigit. Vivi “non praevenient” eos qui dormierunt. Dominus cum iussu, voce archangeli, tuba Dei de caelo descendit. Mortui in Christo primi resurgunt. Tum demum vivi et suscitati simul in nubibus rapiuntur obviam Domino. Destinatio a Paulo extollitur relatio: “sic semper cum Domino erimus”.

Simul verbum pastorale est. Mors fideles absentes ad adventum Christi seros non fecit. Locus resurrectionem, reunionem, praesentiam permanentem coniungit. Paulus claudit: “Consolamini invicem in verbis istis.” Lectio quae tantum metum efficit causam cur paragraphus datus sit amisit.

Iussus, vox, tuba, descensus, resurrectio, congregatio scaenam in imaginibus Pauli silentem describere quoque difficile faciunt. Haec observatio non definit utrum alii eam percipiant aut ubi ad tribulationem cadat. Tantum servat quomodo paragraphus ipse sonet.

03“Obviam Domino” receptionem evocat, sed via disputatur

Nomen Graecum apantēsis conventum significat. In Matthaeo 25 apparet cum comites obviam sponso exeunt, et in Actibus 28 cum fideles obviam Paulo Romam appropinquanti eunt. Narrationes antiquae quoque sermone cognato utuntur de legationibus quae rectorem venientem excipiunt eumque ulterius comitantur.

Multi studiosi igitur receptionem regiam in 1 Thessalonicenses 4 audiunt. Fideles ascendunt ut verum Dominum recipiant eumque in adventu comitentur, sicut civitas obviam regi suo exit. Haec lectio raptum cum descensu Christi ad Terram arte coniungit.

Alii studiosi monent apantēsis terminum technicum non fuisse qui semper directionem reditus contineret. Multa genera conventuum describere poterat, et Paulus versu 17 non dicit utrum coetus deinde ad terram, caelum, an creationem renovatam moveatur. Imago receptionis contextus fortis, non sagitta occulta intra unum nomen impressa est.

Haec discrepantia in luce ponenda est. Lectiones post-tribulationem multaeque amillenniales unum adventum publicum vident: sancti Domino descendenti occurrunt eumque recipiunt. Lectiones ante tribulationem Christum ecclesiam ad se colligere ante descensum posteriorem iudicii vident. Verbum conventus testimonium confert, sed neutrum systema integrum solum ferre potest.

04Alii loci transformationem promissionemque addunt

Prima epistula ad Corinthios 15 mysterium describit: non omnes fideles morientur, sed omnes mutabuntur. Novissima tuba mortui incorrupti suscitantur et vivi mutantur. Tuba, resurrectio, generatio viva 1 Thessalonicenses 4 proxime respondent, quamquam Corinthios in corpore mutato potius quam conventu in aere consistit.

Ioannes 14 Iesum promittentem se rursus venturum et discipulos ad se accepturum refert, ut ubi ipse est sint. Christiani recte hanc promissionem in disputationem afferunt. Locus vocabulario Pauli “rapiemur” non utitur nec adventum ad tribulationem collocat.

Matthaeus 24, 2 Thessalonicenses 2, Apocalypsis plura signa, congregationes, iudicia praebent. Relatio eorum praecipuas lectiones ante tribulationem, ante iram, post tribulationem efficit. 1 Thessalonicenses 4 affirmare Christianum resurrectioni congregationique obligat. Non sponte ei unum ex illis ordinibus imponit.

Neque popularem rationem ante tribulationem reicere versum reicere significat. Catholici, Orthodoxi, Anglicani, Lutherani, Reformati, Adventistae aliique Christiani fideles Christo occursuros affirmare possunt, eventum ut partem adventus publici intellegentes. De ordine dissentire non est negare Paulum “rapiemur” scripsisse.

05Christiani antiqui congregationem sine una tabula posteriore exspectabant

Interpretes Christiani antiqui 1 Thessalonicenses 4 citabant dum resurrectionem, apparitionem Christi, congregationem fidelium docebant. Explicationes servatae de motu post conventum non consentiunt. Studium recens interpretationis ab exeunte saeculo secundo ad initium quinti invenit lectionem servatam antiquissimam fideles Christum recipere et ad Terram comitari. Discessus continuus ad caelum medio saeculo tertio apparet et iuxta alteram manet.

Haec inventa systema hodiernum sola aetate non probant. Ostendunt lectores antiquos sermonem raptus graviter accepisse, dum iter disputabant. Historia certior separationis ante tribulationem ad quis raptum invenerit pertinet, ubi fontes datati examinari potius quam in sententiam brevem contrahi possunt.

Cura ipsius Pauli tabula posteriore clarior manet. Fideles mortui non obliviscuntur. Vivi nullam prioritatem habent. Christus populum suum colligit, et cum eo manent.

Day 4 tempora constituta notat et eventum numquam praedicit. Quando Iesus redibit respondere non potest, neque applicatio, calendarium, aut articulus diem quem Scriptura retinet praebere debet.

06Quaestiones frequentes