Αποτυχημένες προβλέψεις για τους έσχατους καιρούς: Γιατί αποτυγχάνουν
Μια ημερομηνία περνά. Ο ήλιος ανατέλλει. Κάποιος εξηγεί.
Σε αυτόν τον τρίτο χτύπο βρίσκεται συχνά ο μηχανισμός. Οι αποτυχημένες προβλέψεις για τους έσχατους καιρούς μερικές φορές τελειώνουν με ανάκληση, αλλά συχνά με αναθεώρηση. Στις παρακάτω περιπτώσεις, η αναθεώρηση έγινε μέρος της ιστορίας αντί απλώς να την τερματίσει.
Αρκετά συστατικά επανέρχονται: ένα έτος-άγκυρα επιλεγμένο από την ιστορία, προφητικές ημέρες που μετατρέπονται σε έτη ή μια υποθετική διάρκεια γενιάς. Δεν τα χρησιμοποιεί όλα κάθε πρόβλεψη. Όταν περάσει μια προθεσμία, η αλλαγή μιας υπόθεσης μπορεί να δώσει άλλη ημερομηνία.
Αποτυχημένες προβλέψεις για τους έσχατους καιρούς: επαναλαμβανόμενα μοτίβα
Η άγκυρα. Αυτοί οι υπολογισμοί χρειάζονται ένα έτος από το οποίο θα αρχίσουν να μετρούν — ένα διάταγμα, την πτώση μιας πόλης, μια σταύρωση. Το σύγχρονο πολιτικό έτος είναι ερμηνεία που προσθέτει ο υπολογιστής, όχι ημερομηνία τυπωμένη δίπλα στην προφητεία. Το αν αυτή η επιλογή στηρίζεται ιστορικά πρέπει να ελέγχεται χωριστά.
Η μετατροπή. Οι προφητικοί αριθμοί είναι μικροί: 2,300 ημέρες, 1,260 ημέρες, επτά καιροί. Για να φτάσουν σε μακρινό αιώνα πρέπει να γίνουν έτη, και δύο χωρία θεωρούνται άδεια γι’ αυτή την ανταλλαγή — Αριθμοί 14:34, όπου σαράντα ημέρες κατασκοπείας γίνονται σαράντα χρόνια περιπλάνησης, και Ιεζεκιήλ 4:6, «σου προσδιόρισα κάθε ημέρα αντί ενός έτους». Και τα δύο περιγράφουν μία κρίση πάνω σε έναν λαό, και το αν θεσπίζουν γενικό κανόνα συζητείται εδώ και αιώνες. Το Day 4 δεν λύνει το ζήτημα. Οι μονάδες μετρώνται στο προφητικό έτος 360 ημερών.
Η γενιά. Το Ματθαίος 24:32–34 βγάζει φύλλα σε μια συκιά και ύστερα λέει: «Δεν θα παρέλθει αυτή η γενιά, μέχρις ότου γίνουν όλα αυτά». Ονομάστε το βλάστημα της συκιάς σύγχρονο γεγονός και χρειάζεστε έναν αριθμό για τη γενιά — σαράντα χρόνια από την έρημο, εβδομήντα ή ογδόντα από τον Ψαλμό 90:10.
Η αναθεώρηση. Ένα επιπλέον συστατικό μπορεί να εμφανιστεί όταν αποτύχει η πρόβλεψη. Τα αθροίσματα είχαν σφάλμα κατά ένα. Η άγκυρα απείχε τρία χρόνια. Το γεγονός συνέβη, αλλά αόρατα. Ένας ισχυρισμός που κρατά ήδη απάντηση για τη δική του αποτυχία βρίσκεται πέρα από την εμβέλεια των αποδείξεων.
1844: τα πάντα ακουμπισμένα σε ένα έτος στην Περσία
Ο Ουίλιαμ Μίλερ, βαπτιστής αγρότης στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, διάβασε το Δανιήλ 8:14 — το αγιαστήριο καθαρίζεται μετά από 2,300 ημέρες — εφάρμοσε την αρχή ημέρα αντί έτους και στερέωσε την έναρξη στο 457 π.Χ., στο διάταγμα του Αρταξέρξη στον Έσδρα. Αρχικά έδωσε ένα διάστημα και όχι μία ημέρα: ο Κύριος θα ερχόταν ανάμεσα στις 21 Μαρτίου 1843 και στις 21 Μαρτίου 1844. Όταν έκλεισε αυτό το παράθυρο, ο Σάμιουελ Σνόου υποστήριξε ότι ο καθαρισμός έπρεπε να πέσει τη δέκατη ημέρα του έβδομου μήνα — στις 22 Οκτωβρίου 1844, σύμφωνα με την ερμηνεία του Σνόου για τον καραϊτικό υπολογισμό. Δεκάδες χιλιάδες περίμεναν.
Το «διάταγμα για την αποκατάσταση και ανοικοδόμηση της Ιερουσαλήμ» δεν είχε ποτέ μία αδιαμφισβήτητη αναφορά — Κύρος, Δαρείος, Αρταξέρξης προς τον Έσδρα, Αρταξέρξης προς τον Νεεμία — υποψήφιοι απλωμένοι στο μεγαλύτερο μέρος ενός αιώνα. Πάρτε τον αρχαιότερο και τα ίδια 2,300 έτη λήγουν στη δεκαετία του 1760. Πάρτε τον τελευταίο και φτάνουν στη δεκαετία του 1850 — διασπορά ενενήντα ετών από μία ανεξέταστη επιλογή. Η αριθμητική δεν ήταν ποτέ ο αδύναμος σύνδεσμος.
Η επανερμηνεία ήρθε μετά και ήταν κομψή: το αγιαστήριο του Δανιήλ 8:14 δεν ήταν η γη αλλά ένα αγιαστήριο στον ουρανό, και η ημερομηνία 22 Οκτωβρίου άνοιξε εκεί μια κρίση αντί για μια άφιξη εδώ. Αυτή η ανάγνωση έγινε θεμέλιο ενός κινήματος που παραμένει ζωντανό και σοβαρό, και τίποτε εδώ δεν αποτελεί ετυμηγορία γι’ αυτό. Το σημείο είναι η σειρά: έφτασε μετά. Οι εβδομήντα εβδομάδες του Δανιήλ, η μηχανή κάτω από τα περισσότερα τέτοια συστήματα, παρουσιάζονται δίπλα δίπλα στις εβδομήντα εβδομάδες του Δανιήλ.
Οι άνθρωποι. Ο Χένρι Έμονς περίμενε όλη εκείνη την Τρίτη και αργότερα έγραψε ότι έμεινε κατάκοιτος δύο ημέρες — χωρίς κανέναν πόνο, είπε, «άρρωστος από την απογοήτευση».
1914: η προθεσμία που έφτασε κατά το ήμισυ
Ο Τσαρλς Τέιζ Ράσελ δίδασκε ότι οι «καιροί των εθνών» εκτείνονταν από το 606 π.Χ. έως το 1914 μ.Χ.: οι «επτά καιροί» του Δανιήλ διαβάζονταν ως επτά προφητικά έτη των 360 ημερών και ύστερα κάθε ημέρα μετρούσε ως έτος, σύνολο 2,520. Το άθροισμα φαίνεται άψογο: 606 + 1914 = 2,520. Υπολείπεται κατά ένα έτος. Δεν υπάρχει έτος μηδέν ανάμεσα στο 1 π.Χ. και στο 1 μ.Χ., οπότε από το 606 π.Χ. έως το 1914 περνούν 2,519 χρόνια, και ο κομψότερος αριθμός του συστήματος στηρίζεται σε ένα έτος που δεν υπήρξε ποτέ.
Το 1914 ήρθε και το αναμενόμενο τέλος της κυριαρχίας των εθνών δεν ήρθε — άρχισε όμως ένας παγκόσμιος πόλεμος. Η μεταγενέστερη διδασκαλία των Μαρτύρων του Ιεχωβά διατήρησε την ημερομηνία ως αρχή της ουράνιας διακυβέρνησης του Χριστού. Αυτή η εξέλιξη δεν πρέπει να θεωρηθεί ξαφνική μεταστροφή από μια προηγουμένως πλήρως ορατή προσδοκία: ο Ράσελ είχε ήδη διδάξει αόρατη παρουσία του Χριστού. Το πλαίσιο επιβιώνει σε μια παράδοση που οι οπαδοί της κρατούν με ειλικρίνεια.
Δοκιμάστε τώρα την άγκυρα. Οι ιστορικοί τοποθετούν την πτώση της Ιερουσαλήμ στο 587 ή στο 586 π.Χ., όχι στο 606, και η επιλογή ανάμεσα στα δύο αποτελεί και η ίδια ανοιχτό ζήτημα. Μετρήστε τα ίδια 2,520 έτη από οποιοδήποτε από τα δύο, λαμβάνοντας υπόψη το έτος που λείπει, και το τέλος βρίσκεται στο 1934 ή στο 1935 — όχι κενά έτη, επειδή κανένα έτος στη σύγχρονη ιστορία δεν είναι κενό, και αυτή είναι η δυσκολία. Μια μέθοδος που δικαιώνεται από οτιδήποτε συνέβη τυχαία στο έτος-στόχο μπορεί να στραφεί οπουδήποτε.
1988 και 2011: μια δανεισμένη γενιά και ένας τετραγωνισμένος αριθμός
Ο Έντγκαρ Γουίσναντ, συνταξιούχος μηχανικός της NASA, δημοσίευσε το 88 λόγοι για τους οποίους η αρπαγή θα γίνει το 1988 και όρισε τις 11–13 Σεπτεμβρίου, Ρος Ασανά. Η συκιά του ήταν το 1948, η γενιά του σαράντα χρόνια, και 1948 + 40 = 1988. Σε μεταγενέστερη συνέντευξη υπολόγισε ότι περίπου 4,5 εκατομμύρια αντίτυπα είχαν πουληθεί ή δοθεί δωρεάν, όχι όλα πουληθεί. Ο Σεπτέμβριος πέρασε. Αργότερα απέδωσε το λάθος σε υπολογισμό που έπεσε έξω κατά ένα έτος και εξέδωσε άλλη πρόβλεψη για το 1989.
Παρακολουθήστε την ελεύθερη παράμετρο να κινείται. Κρατήστε το 1948, αλλάξτε τα σαράντα χρόνια με τα εβδομήντα του Ψαλμού 90 και φτάνετε στο 2018. Πάρτε ογδόντα και φτάνετε στο 2028. Μετακινήστε τη συκιά στο 1967 και σαράντα χρόνια δίνουν το 2007. Ίδιο εδάφιο, ίδια μέθοδος, τέσσερις διαφορετικές δεκαετίες — δεν παράγει απάντηση το σύστημα, την παράγει ο αναγνώστης.
Ο Χάρολντ Κάμπινγκ συνδύασε αρκετά αριθμητικά επιχειρήματα. Χρονολόγησε τον Κατακλυσμό στο 4990 π.Χ., πρόσθεσε 7,000 χρόνια με βάση το Γένεση 7:4 διαβασμένο μέσα από το μία ημέρα είναι σαν χίλια χρόνια και έφτασε στο 2011. Ύστερα ήρθε η επιβεβαίωση: ο δημοσιευμένος υπολογισμός του τοποθετούσε τη σταύρωση την 1 Απριλίου 33 μ.Χ. και μετρούσε 722,500 ημέρες συμπεριληπτικά έως τις 21 Μαΐου 2011. Αυτό το σύνολο ισούται επίσης με (5 × 10 × 17)²: πέντε για εξιλέωση, δέκα για πληρότητα, δεκαεπτά για ουρανό, σύμφωνα με τον συμβολισμό του.
Η δυσκολία δεν είναι ότι μια συμπεριληπτική μέτρηση δεν μπορεί ποτέ να αντιστοιχεί σε αυτές τις ημερομηνίες: με προληπτικό Γρηγοριανό ημερολόγιο μπορεί. Η δυσκολία είναι να αντιμετωπίζονται μια επιλεγμένη ημερομηνία σταύρωσης, μια ημερολογιακή σύμβαση και μια συμβολική παραγοντοποίηση ως ανεξάρτητη επιβεβαίωση προφητείας. Ο αριθμός 722,500 παραγοντοποιείται με διαφορετικούς τρόπους· η επιλογή μιας νοηματοδοτημένης ομαδοποίησης δεν αποδεικνύει ότι η Γραφή προέβλεψε την ημερομηνία που προκύπτει.
Το Family Radio προώθησε την πρόβλεψη με παγκόσμια διαφημιστική εκστρατεία. Ορισμένοι ακόλουθοι διέθεσαν αποταμιεύσεις ή έκαναν μεγάλες αλλαγές στη ζωή τους. Όταν πέρασε η 21η Μαΐου, ο Κάμπινγκ είπε ότι είχε συμβεί πνευματική κρίση και διατήρησε την 21η Οκτωβρίου ως αναμενόμενο φυσικό τέλος· εκείνη η δεύτερη ημερομηνία υπήρχε ήδη στο αρχικό χρονοδιάγραμμά του.
Είναι αμαρτία ο ορισμός ημερομηνίας;
Μια σαφής βιβλική δοκιμή δεν λέει τίποτε για την καρδιά κανενός. «Όταν ο προφήτης μιλήσει στο όνομα του ΚΥΡΙΟΥ και ο λόγος δεν γίνει ούτε πραγματοποιηθεί, αυτός είναι ο λόγος που δεν μίλησε ο ΚΥΡΙΟΣ» — Δευτερονόμιο 18:22. Η ειλικρίνεια δεν βρίσκεται στη ζυγαριά. Εκείνο που ζυγίζεται είναι ένας ισχυρισμός ειπωμένος δημόσια στο όνομα του Θεού και το τι απέγινε.
Το αν το εδάφιο εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο σε χρονοθέτες που δεν διεκδικούν προφητικό αξίωμα αποτελεί πραγματική διαφωνία, και το Day 4 δεν τη λύνει. Το καθαρότερο λάθος βρίσκεται παρακάτω, στο κενό ανάμεσα σε εκείνον που κάνει την αριθμητική και σε εκείνον που σηκώνει το βάρος της. Ένας υπολογισμός που μένει σε σημειωματάριο διακινδυνεύει όποιον κρατά το μολύβι. Ένας που ανακοινώνεται με προθεσμία διακινδυνεύει τον άνθρωπο που πούλησε το φορτηγάκι του, την οικογένεια που σταμάτησε να αποταμιεύει, τον έφηβο που πείστηκε να μην υποβάλει αίτηση πουθενά. Το κόστος μπορεί να πέσει στους ακολούθους, όπως και σε εκείνον που ορίζει την ημερομηνία. Το πότε θα επιστρέψει ο Ιησούς εξετάζει το ίδιο ερώτημα από την πλευρά του κειμένου.
Πώς να διαβάσετε την επόμενη πρόβλεψη
Θα υπάρξει επόμενη. Πέντε ερωτήσεις, και τα περισσότερα διαγράμματα καταρρέουν ή επιβιώνουν μέσα σε δέκα λεπτά.
Από πού αρχίζει η μέτρηση και ποιος διάλεξε εκείνο το έτος; Αν μια μετακίνηση τριών ετών καταστρέφει το αποτέλεσμα, το αποτέλεσμα δεν βρισκόταν ποτέ στο κείμενο.
Έγιναν οι ημέρες έτη και με ποια εξουσιοδότηση; Αυτή η μετατροπή πολλαπλασιάζει κάθε μεταγενέστερο σφάλμα και αξίζει επιχείρημα, όχι υποσημείωση.
Πόσο διαρκεί εδώ μια γενιά και από πού προήλθε ο αριθμός; Αν επιλέχθηκε μετά τη δεκαετία-στόχο, η δεκαετία-στόχος ήρθε πρώτη.
Ποια είναι η εφεδρική εξήγηση; Ρωτήστε δυνατά τι θα συμπεράνετε αν περάσει η ημερομηνία και δεν συμβεί τίποτε. Αν περιμένει ήδη μια πνευματική εκπλήρωση, τίποτε δεν μπορεί να δοκιμάσει τον ισχυρισμό — εμπιστεύεστε ένα πρόσωπο, όχι αποδείξεις.
Τι σας ζητούν να κάνετε; Χρήματα, περιουσία, παραίτηση από εργασία, απομάκρυνση παιδιού από το σχολείο — αυτό είναι το σημάδι. Το άγχος είναι το προϊόν. Η επείγουσα ανάγκη είναι ο τρόπος με τον οποίο παραδίδεται.
Το Day 4 στέκεται σκόπιμα έξω από όλα αυτά: η εφαρμογή σημειώνει τους καθορισμένους καιρούς, διαβάζει την ισημερία από τον επίσημο πίνακα κάθε έτους αντί να βγάζει μέσο όρο και δεν θα σας πει ποτέ το έτος.
Ένας άνθρωπος σε αυτή την ιστορία έθεσε τελικά τις ερωτήσεις στον εαυτό του. Τον Μάρτιο του 2012, στα ενενήντα του, ο Χάρολντ Κάμπινγκ έγραψε στους ακροατές του ότι είχε κάνει λάθος και είπε καθαρά ότι η προσπάθεια να ορίσει ημερομηνία ήταν αμαρτωλή. Πέθανε το επόμενο έτος. Η ανάκληση του κόστισε το μοναδικό πράγμα που υπήρχε για να παράγει ο μηχανισμός και αναγνώρισε ανοιχτά την αποτυχία. Αυτή η παραδοχή έχει σημασία, χωρίς να απαιτεί να ισχυριστούμε ότι κανένας άλλος δεν επανεξέτασε ποτέ τη θέση του.
Το επόμενο διάγραμμα θα φτάσει με προθεσμία, ένα έτος-άγκυρα που δεν σας κάλεσαν να εξετάσετε και μια εφεδρική εξήγηση γραμμένη για το επόμενο πρωί. Θέστε του τις πέντε ερωτήσεις. Το αν η ίδια η εποχή φαίνεται βαριά είναι ξεχωριστό και δικαιότερο ερώτημα, το οποίο εξετάζεται στο ζούμε στους έσχατους καιρούς.
Συχνές ερωτήσεις
Γιατί αποτυγχάνουν συνεχώς οι προβλέψεις για το τέλος του κόσμου;
Επειδή οι υποθέσεις μπορούν να παρουσιαστούν ως μετρήσεις. Σε υπολογισμό με σταθερό αριθμό ετών, η μετακίνηση του αρχικού έτους μετακινεί το τέλος κατά τον ίδιο αριθμό ετών. Ο Μίλερ πήρε το 457 π.Χ., ο Ράσελ το 606 π.Χ., ο Γουίσναντ το 1948 — διαφορετικές ιστορικές και ερμηνευτικές επιλογές, καθεμία ακολουθούμενη από μια προβλεπόμενη ημερομηνία που πέρασε.
Τι συνέβη με τους Μίλερ, Ράσελ, Γουίσναντ και Κάμπινγκ;
Ο Μίλερ μέτρησε 2,300 χρόνια από το 457 π.Χ. έως τις 22 Οκτωβρίου 1844. Δεκάδες χιλιάδες συντρίφτηκαν. Ο Ράσελ μέτρησε τους καιρούς των εθνών από το 606 π.Χ. έως το 1914· οι προσδοκίες για το τέλος της κυριαρχίας των εθνών δεν εκπληρώθηκαν και η μεταγενέστερη διδασκαλία των Μαρτύρων διατήρησε την ημερομηνία για την ουράνια διακυβέρνηση του Χριστού. Ο Γουίσναντ πρόσθεσε σαράντα χρόνια στο 1948 για το 1988 και ύστερα εξέδωσε νέα πρόβλεψη για το 1989. Το χρονοδιάγραμμα του Κάμπινγκ περιλάμβανε και τον Μάιο και τον Οκτώβριο του 2011· μετά την αποτυχία του Μαΐου τον επανερμήνευσε πνευματικά διατηρώντας τον Οκτώβριο, ενώ το 2012 χαρακτήρισε αμαρτωλό τον καθορισμό ημερομηνιών.
Είναι λάθος να προσπαθεί κανείς να ορίσει ημερομηνία;
Το Δευτερονόμιο 18:22 δίνει μια σαφή δοκιμή: κάτι που λέγεται στο όνομα του ΚΥΡΙΟΥ και δεν πραγματοποιείται δεν ειπώθηκε από εκείνον. Ζυγίζει τη δημόσια δήλωση, όχι το κίνητρο — και απευθύνεται σε προφήτη, επομένως η εφαρμογή του σε υπολογιστές που δεν διεκδικούν αυτό το αξίωμα απαιτεί ερμηνεία. Το Day 4 δεν το επιλύει.
Πώς μπορώ να καταλάβω αν η επόμενη πρόβλεψη είναι αξιόπιστη;
Βρείτε το έτος-άγκυρα, ρωτήστε ποιος το επέλεξε και τι γίνεται το συμπέρασμα με έναν διαφορετικό υποψήφιο. Ρωτήστε αν οι προφητικές ημέρες μετατράπηκαν σε έτη και με ποια δικαιολόγηση. Έπειτα η ταχύτερη ερώτηση: τι θα πείτε αν περάσει η ημερομηνία; Αν έχει ήδη ετοιμαστεί απάντηση, τίποτε δεν μπορεί να δοκιμάσει τον ισχυρισμό.
Πηγές:
- Ο Ουίλιαμ Μίλερ και το μιλεριτικό κίνημα
- Η ανάμνηση του Χένρι Έμονς, αναδημοσιευμένη σε αντβεντιστικό περιοδικό
- Τσαρλς Τέιζ Ράσελ, The Time Is at Hand
- Η αφήγηση των Μαρτύρων του Ιεχωβά για την εξέλιξη των ερμηνειών τους
- Ο Χενκ ντε Βάαρντ για τις χρονολογίες καταστροφής της Ιερουσαλήμ
- Συνέντευξη εποχής του Associated Press με τον Γουίσναντ
- Ρεπορτάζ του Associated Press για την πρόβλεψη του 1988
- Χάρολντ Κάμπινγκ, We Are Almost There, αναδημοσιευμένο κείμενο
- Η πρωτότυπη έρευνα του Τσαρλς Σάρνο για τον Κάμπινγκ
- Η δήλωση του Κάμπινγκ τον Μάρτιο του 2012, αναδημοσιευμένη ολόκληρη